Boek: ‘Boeroes. Een familiegeschiedenis van witte Surinamers’

Boeroes. Een familiegeschiedenis van witte Surinamers
Karin Sitalsing
4e druk 2017; Uitgeverij Atlas/Contact; 272 blz.

Albert-Jan Bleeker en ik gaan regelmatig naar de lezingen in de Groninger Archieven aan het Cascadeplein. Doorgaans zijn het leuke en informatieve avonden met de geschiedenis van Stad & Lande als leidraad. Dit jaar waren er een aantal lezingen georganiseerd rond het thema ‘Op zoek naar geluk’. Op 14 maart ’18 was de 3e lezing in deze reeks. Karin Sitalsing vertelt over hoe kolonisten geluk zochten in een nederzetting in Suriname. Karin Sitalsing is schrijver, journalist en noorderling. In 2016 kwam haar boek: Boeroes, een familiegeschiedenis van witte Surinamers uit.

Op 20 juni 1845 kwamen zo’n vijftig arme Nederlandse boerengezinnen aan in Suriname. Vruchtbare grond, ruimte, woningen, vee: alles zouden deze kolonisten krijgen. Maar toen ze aankwamen op de verlaten plantage Voorzorg aan de rivier de Saramacca was er niets, behalve moeras, muggen en allesverzengende hitte. Binnen een halfjaar was de helft van de immigranten overleden. Karin Sitalsing gaat op zoek naar het verhaal van haar voorouders, ‘witte Surinamers’ die bekendstaan als ‘Boeroes’. Een soort Pennsylvania in de jungle, dat moest het worden, de nederzetting van Nederlands Hervormde boeren op de verlaten suikerplantage Voorzorg in Suriname, onder leiding van een dominee. Het werd een fiasco. Binnen een halfjaar was de helft van de vierhonderd kolonisten overleden. De kolonie verhuisde naar het dorpje Groningen aan de overkant van de Saramaccarivier, maar ook daar bleven successen uit. Na acht jaar werd de nederzetting opgeheven en verhuisden de pioniers naar een plek aan de rand van Paramaribo. De meeste van deze kolonisten kwamen uit Gelderland en Overijssel, maar er zat ook één gezin uit Groningen bij. Op de shortlist voor Het Beste Groninger Boek 2018 is Karin Sitalsing genomineerd met Boeroes; een familiegeschiedenis van witte Surinamers. Uiteindelijk is haar boek gekozen tot het Het Beste Groninger Boek 2018…

Ik vond het een geweldige lezing! Boeiend omdat ik ooit (op m’n 14e, een jaar met m’n ouders in Canada heb gewoond), er waren wat dat betreft overeenkomsten tussen Karin’s verhaal en m’n eigen ervaringen. Maar ook de manier van vertellen had er iets mee te maken, op de een of andere manier werden we bij onze lurven gegrepen en zo het verhaal ingezogen. Een boeiende avond dus!

Een paar weken later heb ik haar boek maar eens gepakt. Je raadt het al… Het boek is weliswaar een stuk uitgebreider dan de lezing die we mee hadden gemaakt, maar het was in een paar dagen tijd helemaal van kaft tot kaft gelezen (en het verveelde geen moment!). Karin Sitalsing heeft een toegankelijke manier van schrijven, ze zit als het ware naast je haar verhaal te vertellen. Ik heb het met veel plezier (en een gevoel van herkenning) gelezen. Een aanrader en wat mij betreft een terechte winnaar van Het Beste Groninger Boek 2018!

Wil je reageren? Dat kan! Helemaal onderaan dit artikeltje zit een blokje voor reacties. Ik zou het op prijs stellen!

Delen:

Comments

comments

Harry Vogel

Ik ben voornamelijk geïnteresseerd in traditionele muziek, Groninger (cultuur)geschiedenis, en allerlei buitengebeuren. Vroeger trok ik er vaak op uit om meerdaagse fietstochten te maken, tegenwoordig fiets ik meer in de omgeving van de stad Groningen. In de jaren 80 van de vorige eeuw begon ik foto's te maken van (huis)concerten die ik bezocht. Deze website kwam tot stand vanuit de wens iets met de recent gedigitaliseerde negatieven te doen...

Geef een reactie