Frank Oosterboer – Kernwapenopslag in Darp en ’t Harde (Geschiedenis)
Paperback, 196 bladzijden, Uitgeverij Aspekt, Soesterberg (2015)

Het geheim in de achtertuin. In 1992 – nadat de Koude Oorlog afgelopen was – sloten zowel de opslagplaatsen in Darp en die in ’t Harde. In 1998 werd de locatie Darp gesloopt (met uitzondering van de uitkijktoren op ‘de Site’). De locatie in ’t Harde bleef als oefenterrein intact. Het is dus logisch dat dit boek (pas) in 2015 verscheen. Ik wist al een tijdje van het bestaan van dit boek en wilde het graag een keer lezen. Vorig jaar vroeg ik het als een cadeautje voor mijn verjaardag, maar destijds kreeg ik twee andere boeken van onze jongens (geen probleem hoor, ook daar was ik ook erg blij mee). Dit jaar kreeg ik één van onze jongens een klein pakketje met daarin dit boek. Ik was blij. De reden daarvoor was eenvoudig. Ik ben als dienstplichtig militair een tijdje gelegerd geweest op de Johannes Postkazerne in Havelte (negen maanden van februari 1979 tot en met november 1979), mijn functie in die periode was telefonist op de Kernwapenopslag in Darp (om maar eens met de titel van dit boek te spreken).

Op ‘de Site’ ben ik destijds nooit geweest, tot op een goede dag in de zomer van 2024. P en ik hadden een huisje gehuurd in Linde (bij Hoogeveen) en het leek me een aardig idee om ‘op verkenning’ te gaan in Darp. Herkenningspunten waren er voor mij niet meer, maar na een wat langere zoektocht vonden we de uitkijktoren. Die was blijven staan na de sloop (in 1998) en complete verwijdering van het gehele complex. Lang verhaal kort, ik wilde dit boek van Frank Oosterboer erg graag een keer lezen.
Een paar dagen geleden ben ik aan dit boek begonnen. Twee dagen later was het uit. ‘De Site-wacht’ is begrijpelijk een belangrijk onderwerp in het boek, ooit maakte de schrijver van het boek ook deel uit van ‘de Site-wacht’. Dit deel van het boek fascineerde mij, want destijds was ik telefonist in ‘het Amerikaanse Hotel’. Dat betekende dat ik niet verder dan dat gebouw kwam. Wat zich verder in de overige gebouwen en bunkers afspeelde bleef voor mij een goed bewaard geheim. Zoals (tot op de dag van vandaag) gezegd wordt: ‘I cannot confirm, nor deny’. Een ander belangrijk deel van het boek gaat over de politieke situatie waarin de beslissingen om twee van deze opslaglocaties in ons land de vestigen tot stand kwamen. Ook dat deel van het boek fascineerde mij.

De conclusie is wat mij betreft een simpele. Voor iedereen die destijds op de één of andere manier in aanraking is gekomen met ‘Kernwapenopslag in Darp en ’t Harde’ is dit boek – wat mij betreft – een ‘must read’. Het geeft een afgewogen beeld van datgene wat je destijds waarschijnlijk mee hebt gemaakt (alhoewel Frank Oosterboer nauwelijks over de telefonisten en telexisten van destijds heeft geschreven). Als ik terugdenk aan de periode dat ik dienstplichtig militair ben geweest, dan kijk ik met het nodige plezier terug aan de periode dat ik telefonist was in ‘het Amerikaanse Hotel’ in Darp. Ik heb het boek met veel plezier geleden en voor mij betekende het een terugkeer naar veel goede herinneringen aan een tijd die voorgoed voorbij is.
Eerder schreef ik ook al over mijn periode in Darp. Deze post is daar een voorbeeld van. Een andere post over Darp is hier te lezen. Beide links openen in een nieuw tabblad. Een paar jaar geleden maakte RTV Drenthe een 6-delige reeks korte programma’s waarin de geschiedenis van de kernwapenopslag in Darp van begin tot eind wordt behandeld. Ook over deze reeks heb ik een post geschreven. Die post is ook op deze site te bekijken door hier te klikken. Ook deze link opent in een nieuw tabblad…

Hallo Harry, Wat een mooi verslag heb je geschreven en ik heb het met veel plezier gelezen. Ik heb zelf een een boek geschreven over mijn loopbaan bij de Koninklijke Luchtmacht. Ik heb daar 9 jaar gediend en in die 9 jaar Amerikaanse kernwapens helpen beveiligen in Duitsland en op vliegbasis Volkel. Wist je dat de SAS Buren ook kernkoppen bewaarde voor de luchtmacht Nike Hercules luchtafweer raketten? De koppen waren hetzelfde als voor de Honest John raket die de landmacht gebruikte.
Goedemorgen Marcel, Ik ben blij met jouw aanvulling en extra informatie. Nog meer blij met het compliment uiteraard. Dank daarvoor!