Jan de Roos – Faber & zoons, een familiebedrijf in terreur (geschiedenis)
Softcover, 352 pagina‘s, Uitgeverij Loutje, Haarlem (2022)

Piet en Klaas Carel Faber, zoons van een Haarlemse banketbakker, maakten tijdens de Tweede Wereldoorlog meedogenloos jacht op Joden en verzetsmensen. Meer dan honderd mensen kwamen daardoor om het leven. Niet alleen in Haarlem en omgeving maar ook in ’t Gooi, Groningen, Drenthe en Friesland. Na de bevrijding werden ze voor een aantal moorden berecht en gestraft. Veel van hun oorlogsmisdaden bleven echter tot nu toe verborgen. In Faber & zoons vertelt historicus Jan de Roos hoe de Fabers in de jaren dertig felle NSB’ers werden. Piet en Klaas Carel werden nog fanatieker toen hun vader in 1944 werd geliquideerd door de verzetsstrijders Hannie Schaft en Jan Bonekamp. Zij gingen bij de Sicherheitsdienst werken op het beruchte Scholtenhuis in Groningen. Piet Faber kreeg na de oorlog de doodstraf, Klaas Carel levenslang. Met hulp van zijn oudste broer Martin ontsnapte hij in 1952 op spectaculaire wijze uit de Bredase koepelgevangenis. Hij vluchtte naar Duitsland, dat weigerde hem uit te leveren. De Nederlandse justitie was laks en stapelde blunder op blunder. Daardoor leefde hij in vrijheid tot aan zijn dood in 2012. Faber & zoons is een schokkend verhaal over verraad en wreedheden in oorlogstijd. Het is een eerbetoon aan de vele, vaak vergeten slachtoffers van Piet en Klaas Carel Faber. Dit indringende relaas geeft ook een beschamend beeld van falende overheden. Lees en huiver. Bron: Uitgeverij Loutje, Haarlem.

Het was kort nadat ik het boek van Hessel de Walle over Esmée van Eeghen had gelezen zag ik bij Van der Velde op de Vismarkt in Groningen (toch wel mijn huidige favoriete boekenwinkel in Groningen) dit boek zag staan. Ik had onthouden dat tijdens de Tweede Wereldoorlog Piet en Klaas Faber in het Scholtenhuis in Groningen hadden gewerkt en vrijwel zeker betrokken waren geweest bij de dood van Esmée van Eeghen. Het was deze overeenkomst die mij er toe bracht dit boek aan te schaffen en te gaan lezen. Veel langer geleden heb ik de vierdelige serie van Monique Brinks over het Scholtenhuis in Groningen (Het Scholtenhuis 1940-1945; Uitgeverij Profiel|OVCG; 2009) gelezen, ik meende daardoor te weten wat er zou komen als ik met het boek van Jan de Roos zou beginnen. Slechts voor een deel klopte dat, het boek van Jan de Roos is een behoorlijk ‘hard boek’. In mijn geval betekende dat een handjevol bladzijden lezen en vervolgens het boek een tijdje wegleggen en de opgedane informatie proberen te veerwerken. Het is dus een boek dat je gaat lezen om een zekere mate van kennis te verwerven, maar beslist niet een boek dat je ‘ter ontspanning’ gaat lezen. Daar is het boek te gewelddadig en te gruwelijk voor. Ik heb er daarom ook langere tijd over gedaan om dit boek te lezen. Vanwege de grondigheid van de research van Jan de Roos beschouw ik het boek als een tamelijk grondige aanvulling op de kennis die ik eerder al opgedaan had vanuit het boek van Hessel de Walle en de vier boeken van historica Monique Brinks. Alleen al daarom wil ik het boek van harte aanbevelen.

Jan de Roos (links) tijdens de presentatie van het boek in 2022.
Johannes Wilhelmus Christianus (Jan) de Roos (Hilvarenbeek, 19 april 1950) is een Nederlandse historicus, journalist en publicist. De Roos behaalde in Tilburg in 1968 het HBS-A diploma aan het St. Paulus Lyceum. Hij studeerde vervolgens geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar hij in 1973 de akte Middelbaar Onderwijs behaalde en in 1977 doctoraal examen deed. Van 1975 tot 1978 was hij docent geschiedenis aan het Pius X-college in Beverwijk. Van 1978 tot 1990 werkte De Roos als journalist bij Haarlems Dagblad. Voor deze krant schreef hij onder meer artikelen over het vermogen van het koningshuis en (samen met Arthur Maandag) over de affaire King Kong, de beruchte dubbelspion Christiaan Lindemans, die tijdens de Tweede Wereldoorlog nauwe contacten onderhield met prins Bernhard. Van 1990 tot 2015 was De Roos als eindredacteur van het maandblad Lokaal Bestuur in dienst van het Centrum voor Lokaal Bestuur van de Partij van de Arbeid. Naast een groot aantal artikelen, ondermeer in Haarlems Dagblad, Heemskring, Millings Jaarboek, Biografisch Woordenboek Gelderland, De Wessaner, Lokaal Bestuur en het Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland, schreef De Roos meer dan 20 boeken, waarvan sommige samen met zijn echtgenote, over lokale en regionale geschiedenis en bestuursgeschiedenis. Jan de Roos is gehuwd met historica, voormalig waterschapbestuurder en oud-burgemeester Thea de Roos-van Rooden. Zij wonen in Haarlem en hebben twee dochters. Bron: Wikipedia.
Jan de Roos in 2016.
Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.