Jeroen Windmeijer – De wraak van Balthasar (thriller)
Paperback, 400 bladzijden, Uitgeverij HarperCollins Holland (2024)
Jeroen Windmeijer is in Leiden afgestudeerd als cultureel antropoloog en heeft een grote belangstelling voor Zuid-Amerika. Voor zijn afstudeeronderzoek woonde hij een half jaar in een klein indiaans dorpje op de Boliviaanse hoogvlakte aan de oevers van het Titicacameer. De ervaringen van het ‘Zuid-Amerikaanse half jaar’ resulteerden in drie thrillers. Tijdens zijn studie woonde hij in Leiden; drie van zijn thrillers zijn in deze stad gesitueerd. Ondertussen zijn er ook drie thrillers verschenen die zich afspelen in Delft. Het boek dat ik gelezen heb is één van deze drie titels. Jeroen Windmeijer komt uit een onderwijzersfamilie en is ook zelf ruim tien jaar in het onderwijs werkzaam geweest. Jeroen Windmeijer schrijft zijn boeken volgens een bepaalde methodiek (‘fact fiction’), die we ook kennen van schrijvers als Dan Brown. De hoofdpersoon van een verhaal wordt geraakt door een misdaad. De misdaad maakt deel uit van een groter complot. Het complot gaat vaak ver terug in de geschiedenis en heeft vrijwel altijd een forse religieuze component. Zowel over de plaats waar het verhaal zich afspeelt, het complot dat ver in de geschiedenis teruggaat en de religieuze component worden in Windmeijer’s boeken uitgebreid beschreven waarbij veel accurate informatie wordt gedeeld .
Het lijkt er op dat de boeken van Jeroen Windmeijer volgens een bepaalde formule, een bepaald stramien worden geschreven. Tot op zekere hoogte is dat ook zo, want de boeken volgen Jeroen Windmeijer’s persoonlijke interesses. Ik lees graag boeken over (plaatselijke) geschiedenis en ook een goede thriller laat ik meestal niet te lang liggen. Lang geleden vond ik ‘Het Petrusmysterie’ en las het boek in amper twee dagen uit. Enthousiast geworden volgden daarna een hele serie van zijn boeken, die me allemaal behoorlijk boeiden bij het lezen. Ondertussen had ik bedacht dat de opbouw en de structuur van zijn verschillende boeken veel overeenkomsten hadden – het gevolg daarvan was dat ik een tijdje geen boeken van Jeroen Windmeijer heb gelezen.

Op 10 juli 1584 pleegde de Fransman Balthasar Gerards (die zich voordeed als de protestant François Guyon) een aanslag op Willem van Oranje. ‘De wraak van Balthasar’ heeft deze moord als uitgangspunt en is na mijn ‘Windmeijer-leespauze’ weer het eerste boek van Jeroen Windmeijer dat ik gelezen heb. De vraag die ik me van te voren stelde was of het boek mij zou boeien, of dat ik wellicht ‘uitgekeken’ was op de manier waarop de boeken van Jeroen Windmeijer geconstrueerd/geschreven worden. Het antwoord op die vraag is geruststellend. Vanaf de eerste bladzijde pakte het boek me bij de lurven en pas twee dagen later kon ik het boek weer wegleggen omdat ik het uitgelezen. Dat betekent dat de mix van historisch correcte plaatselijk informatie, een spannend historisch uitgangspunt en een aannemelijk plot mij nog steeds weet te boeien.

Ik moet mijn mening dan ook bijstellen; de boeken van Jeroen Windmeijer oefenen nog steeds een behoorlijke aantrekkingskracht op mij uit. Binnenkort moet ik maar eens gaan controleren welke boeken van hem ik nog niet heb gelezen; dan weet ik tenminste naar welke titels ik (nog) moet gaan zoeken. ‘De wraak van Balthasar’ is – wat mij betreft – beslist een aanrader!

Facebook reacties