In de zomer van 2024 hebben we onze zomervakantie doorgebracht in het dorp Zoersel in de Belgische Kempen. Die vakantie is ons erg goed bevallen. Op de dag van vertrek namen  we in de zomer van 2024 het besluit om ook de zomervakantie van 2025 op precies dezelfde plek door te brengen. Op een bepaald moment is het dan ineens zo ver en ga je op reis naar België. De situatie was die jaar net iets anders al die van het afgelopen jaar. Zo rond mijn verjaardag was mijn pensioen begonnen en daarmee kwam er een einde aan mijn dienstverband met Royal Avebe. Aan de ene kant jammer, want na 45 jaar werken bij dezelfde werkgever ben je toch min of meer met een bedrijf vergroeid. Aan de andere kant voelde het ook wel bijzonder om een keer geen overleg te hoeven hebben of je überhaupt wel vakantiedagen op een bepaald moment op zou kunnen nemen…

Zonder problemen reden we naar de Antwerpsedreef in Zoersel. Hoewel het voor ons doen – zeker sinds de COVID pandemie – minder ver reizen is dan we voor die tijd, toen gingen we regelmatig in Frankrijk op vakantie. Plannen voor ons tweede verblijf in Zoersel hadden we wel, maar die waren een beetje vaag. Ik wilde graag een paar keer een hapje eten bij ‘In de Wandeling’ (het was niet moeilijk om P daar mee naar toe te krijgen) en ook had ik m’n zinnen gezet op ‘Het Boshuisje’. Eigenlijk zou ik daar ook wel een keertje willen eten, maar sowieso zou ik daar wel een drankje willen doen. Verder hadden zowel P als ik voldoende boeken mee om drie weken aaneengesloten te kunnen lezen. Ook namen we – net als het voorgaande jaar – onze fietsen mee. Ervaring had ons geleerd dat het lekker fietsen is in de omgeving van Zoersel. Het landschap rondom Zoersel is bosrijk en redelijk vlak, ideaal om te fietsen dus…

In 2024 hadden we tijdens onze vakantie in Zoersel vrijwel de volledige vakantie prachtige weer. Dit jaar, in 2025 hadden, hadden we iets meer pech. Veel korte, maar soms wel hevige buien. Maar we waren goed voorbereid…

Wij hebben het idee dat de samenleving bij ons in Groningen aanzienlijk harder is dan in Zoersel en nabije omgeving. Eén van de dingen die ons in dit gedeelte van België enorm aanspreekt is de vriendelijkheid en de gemoedelijkheid van de mensen. Elkaar in het voorbijgaan even groeten is de normaalste zaak van de wereld; dat maak je in Groningen maar zelden meer mee. Voor mij is de gemoedelijkheid zoals we dat in Zoersel hebben ervaren een van de grote pluspunten van een dergelijke vakantie. Natuurlijk vind ik het ook heerlijk om een rondje door het bos te fietsen (al dan niet om een paar boodschapjes te doen).

We waren nog thuis in Groningen toe we bedachten dat we de vakantie op een iets andere manier aan wilden pakken dan de voorgaande zomer. Toen parkeerden we onze auto op het terrein van Droogdok (de naam van onze Airbnb) en vervolgens bewoog de auto gedurende drie weken niet meer. We hadden voor deze zomer bedacht om af en toe iets verder op pad te gaan, en dus de auto te gebruiken. Een eerste gelegenheid daarvoor kwam op een regenachtige dag toen P bedacht welk weer het op die dag in Arendonk zou zijn. Meerdere jaren terug zijn we daar rond de kerstdagen geweest. De vraag was dan ook hoe de plek waar we destijds logeerden in de zomer zou zijn. Vol goede moed gingen we op pad en vonden zonder al te veel moeite vonden we de plek waar in 2019 onze kerstvakantie door hebben gebracht. Vervolgens vonden we het tijd om een terrasje op te zoeken, iets te drinken en een hapje te eten. We vonden een mooie terras en bestelden elk een boerenomelet en een cola. Vervolgens hebben we de hele middag in een heerlijk zonnetje op het terras gezeten.

De boerenomelet die ik geserveerd kreeg zag er iets anders uit dan ik gewend ben. Maar wat was ie lekker!

We hadden ook deze vakantie onze fietsen mee naar België genomen en hadden voorafgaand aan de vakantie ook bedacht dat we iets meer wilden fietsen dan alleen heen en weer naar de Carrefour voor onze boodschappen. We hadden toen nog niet in de gaten dat we iets meer zouden krijgen dan we vooraf hadden aangenomen. De eerste paar dagen van onze vakantie hadden we al in de gaten dat er af en toe mensen bij de ingang van ‘onze’ Airbnb stopten, een formulier uit hun fietstas haalden, wat aantekeningen maakten en weer verder fietsten. Af en toe zagen we complete families voorbij komen, maar de formulieren en het invullen van gegevens bleef hetzelfde.

De dag dat we de deelnameformulieren voor onze Fotozoektocht 2025 wilden ophalen vonden we tegenover de kerk een pop-up café en besloten daar een cola te drinken. De jonge uitbater vertelde ons het verhaal van zijn familie die meerdere generaties het pand als café had geëxploiteerd. Hij werkte in de bouw, maar had bedacht dat de ervaringen van zijn familie ook zelf wilde ervaren. Vandaar dus het pop-up café. Toen ik hem vertelde dat ik bij ‘In de Wandeling’ een kratje met lege flesjes Westmalle met een bauw ruitvormig etiket had zien staan werd onmiddellijk ‘ons papa’ gebeld om uit te zoeken wat dat wel geweest zou kunnen zijn. Amper een paar minuten later stond hij weer bij ons tafeltje om verslag uit te brengen van zijn gesprek met ‘ons papa’. Geweldig toch? We zijn met veel plezier meerdere keren terug geweest bij dit tijdelijke café…

We hebben op een bepaald moment maar eens een paar mensen gevraagd waar ze mee bezig waren, we hadden immers al een hele trits mensen allemaal hetzelfde zien doen. Het bleek dat ze allemaal meededen aan een jaarlijks georganiseerde Fotozoektocht die fietsend afgelegd diende te worden. Voor 2025 voerde de route hoofdzakelijk door Zoersel en Malle. Ons werd verteld dat de inleg € 8,- per formulier was en dat de route circa 20 kilometer lang was. Dat leek ons wel wat. We hadden te horen gekregen waar we een dergelijk formulier aan konden schaffen en gingen op pad.

De vereniging KWB/RAAK in Zoersel organiseert jaarlijks een fotozoektocht. Langs een keurig uitgeschreven route worden foto van (delen van) objecten gemaakt. Het is de bedoeling om de objecten waar foto’s van gemaakt zijn onderweg te zoeken. Heb je aan de hand van het vel met 24 foto’s een object gevonden, dan is het zaak de daarbij behorende vraag te beantwoorden. Het antwoord op de vragen is in een straal van circa 20 meter van het gefotografeerde object te vinden. De complicatie zit ‘um er in dat de foto’s door elkaar gehusseld zijn en dus een compleet andere volgorden hebben dan de te fietsen route heeft. Het is dus ook een Fietspuzzeltocht.
Route fotozoektocht 2025. Blijf steeds 100% van privé eigendommen, enkel openbare weg is nodig om foto’s en antwoorden te vinden. RD = rechtdoor; LI = links; RE = rechts en FKP = Fietsknooppunt en VGTP = volgens gegevens ter plaatse. De fietstocht gaat deze maal vooral door Zoersel en Malle. Af en toe moeten we hoofdwegen oversteken of even volgen. Wees hierbij zeer voorzichtig. Hier zijn zeker geen foto’s genomen. We kijken eerst nog even rond op het dorpsplein, wie weet…
We starten voor de fietswinkel en even verder LI ‘Pijlstraat’ en daarna RE de ‘Boogstraat’ ▪ Deze direct LI blijven volgen ▪ Einde ‘Boogstraat’ LI ▪ Aan ‘Vennenlaan’ RE ▪ Aan ‘Hazenpad’ ook RE ▪ Einde ‘Hazenpad’ LI (‘Meerheideweg’) ▪ Einde ‘Meerheideweg’ LI de ‘Veldstraat’ in ▪ Einde ‘Veldstraat’ even LI op het fietspad ▪ Even verder de baan voorzichtig oversteken en rijden we de ‘Jachthorenlaan’ in ▪ Aan T-kruispunt LI aan houden ▪ Einde ‘Jachthorenlaan’ RE ‘Langebaan’ in ▪ Aan ‘Schaapskooi’ RD ▪ Aan ‘Antwerpsedreef’ RE ▪ Aan ‘Schriekbos’ LI ▪ Einde ‘Schriekbos’ LI de ‘Antwerpsedreef’ weer volgen ▪ Aan ‘Hallebaan’ RD ▪ Even verder aan ‘Goudveld’ RE ▪ Aan huisnummer 109 LI ▪ Aan ‘Gagelhoflaan’ RE ▪ Einde ‘Gagelhoflaan’ voorzichtig oversteken en LI het fietspad volgen (even geen foto’s dus) ▪ Aan ‘Boslaan’ RE ▪ Aan ‘Risschotplein’ RE en aan ‘Kriekendreef’ RE ▪ Aan ‘Epicalaan’ RE en aan ‘Mostheuvelstraat’ ook RE ▪ Aan ‘Den Mostheuvel’ RD ▪ Einde aan FKP 61 LI ▪ We volgen nu FKP 51 (‘Hallebaan’) ▪ Aan bord dorpskern Westmalle draaien we LI ▪ Aan huisnummer 22a RE ▪ Steek nu superveilig grote baan over en RD de ‘Tichelmanstraat’ inrijden ▪ Neem ook maar eens een kijkje tot aan de molen ▪ Terug op weg tot aan kruispunt RD de ‘Tichelmanstraat’ blijven volgen ▪ Aan ‘Ticheltij’ RE en direct weer RE ▪ Aan huisnummer 29 LI en aan huisnummer 34 RD ▪ Weerom voorzichtig oversteken en RD de ‘Rerum Novarumlaan’ in ▪ Aan rondpunt RE de ‘Pastoor Van Loenhoutlaan’ in ▪ Einde RE fietspad maar bijna direct oversteken nog voor de hoge muur de ‘Holstraat’ in ▪ Einde ‘Holstraat’ RD de ‘Marialei’ in ▪ Einde ‘Marialei’ RE de ‘Berckhovenstraat’ in ▪ Deze kan wel eens druk zijn dus even geen foto’s ▪ Weerom superveilig de grote baan oversteken en RD de ‘Zandstraat’ in ▪ Aan ‘Ganzenpad’ LI ▪ Einde ‘Ganzenpad’ RE ▪ Aan rondpunt RD (‘Kapelstraat’) ▪ Nu ‘De Tielekens’ in en even verder RD ▪ ‘De Tielekens’ blijven volgen ▪ Einde zandweg RD (‘Ambachtstraat’) ▪ Aan ‘De Bie’ RE (‘Delften’) ▪ Aan ‘Zoerselbaan’ LI het fietspad volgen ▪ Aan vuilnisbak Z52 LI en blijven volgen tot aan huisnummer 19 ▪ Hier RD ▪ Aan ‘Kievitheide’ LI en aan ‘Eekhoornlaan’ RE ▪ Einde ‘Eekhoornlaan’ RE en aan ‘Kruisstraat’ LI ▪ Aan het rondpunt RD en aan grote baan LI het fietspad volgen ▪ Aan huisnummer 42 voorzichtig oversteken en rijden we terug ‘De Doelen’ in ▪ Even verder komen we terug aan het dorpsplein en kan je terug opnieuw…
De route van de Fotozoektocht 2025 voerde ons voornamelijk door Zoersel en Malle. Toen we in de gaten kregen dat de route ook langs ‘onze’ Airbnb ging hebben we dat maar als startpunt gebruikt. Veel eenvoudiger dan eerst naar het dorpspleintje in Zoersel te fietsen…

We hadden het vooraf niet kunnen bedenken, maar wat hebben we een plezier aan deze tocht gehad. Dat had een aantal oorzaken: [1] We fietsten door een deel (van de omgeving) van Zoersel waar we niet eerder geweest waren. [2] We hadden een ‘opdracht’ die aanzienlijk moeilijker bleek te zijn dan we in eerste instantie dachten. [3] Samen een puzzel oplossen is sowieso leuk. [4] We hebben de afgelopen vakantie in Zoersel aanzienlijk meer gefietst dan we vooraf hadden gedacht.

Toen we aan de Fotopuzzeltocht begonnen markeerden we de foto’s die we hadden gevonden. Op een bepaald moment deden we dat niet meer, maar noteerden we het antwoord en het nummer van de vraag. Uiteindelijk hadden we (dat dachten we) 23 van de 24 foto’s gevonden. We hebben héél erg goed naar foto # 7 gezocht, maar die hebben we niet gevonden…
Vragen Fotozoektocht 2025. [1] Wie geeft je ‘info’ VGTP? [2] Wie is de maker van dit monument VGTP? [3] Vul aan VGTP ‘Make-over & …’ [4] Hoeveel personen zie je hier afgebeeld? [5] Hoe heet ‘Aline’ met haar familienaam VGTP? [6] Wie vond zichzelf tussen de dieren VGTP? [7] Welk ‘REGLEMENT’ hangt hier uit VGTP? [8] Hoeveel maal vind je hier het huisnummer van deze woning? [9] Welk muziekteken/symbool vind je hier binnen 25 meter terug? [10] Hoeveel maal vind je hier ‘Jeugdherbergen’ terug? [11] Welk is hier het huisnummer? [12] Vul het ontbrekende cijfer in VGTP ’15 . 7’ [13] In welke straat vind je dit nestkastje? [14] Vul ook hier het ontbrekende cijfer in ’65 . 65’ [15] In welk dorp vind je ‘De Heerser’? VGTP? [16] Op welk speelterrein vind je dit speeltuig VGTP? [17] Hoeveel afbeeldingen van dieren vind je hier? [18] Welke rode letter vind je hier 2x terug? [19] Vul aan VGTP ‘4, .’ . [20] Welk nummer heeft de opstapplaats hier VGTP? [21] Geef hier het huisnummer VGTP [22] In welk ‘Hof’ vind je deze benen? [23] Wat mag je niet weggooien VGTP? [24] Vul aan VGTP ‘werken aan …’.
De Scherpenbergmolen in Westmalle in de Belgische gemeente Malle is een maalvaardige windkorenmolen. De molen werd door de broers Joannes en Petrus Mullenbrück (Meulenbroeck) in 1843 gebouwd op de eigendom De Jaentjes. Joannes werd molenaar van de Scherpenbergmolen, terwijl Petrus later verhuisde naar Ossendrecht in Nederland om zich daar als molenaar te vestigen. Tij-dens de Tweede Wereldoorlog werd de molen stilgelegd, en in 1961 raakte hij in onbruik. De Scherpenbergmolen is een beschermd monument sinds 13 maart 1979. Iedere zondag tussen 13:30 en 17:00 uur draait de molen, en maalt dan graan voor veevoeder. De Scherpenbergmolen kan tussen de 600 en 700 kg graan per dag malen. Bron: Wikipedia.

Ongeveer halverwege de Fotozoektocht kom je bij de molen van Westmalle. Vlakbij de molen is een leuk terras. De eerste keer dat we de Fotozoektocht fietsten zagen we dat er een behoorlijke bui aan zat te komen. Zouden we misschien even bij het terras iets kunnen drinken en – indien nodig – voor de aanstormende bui kunnen schuilen? Natuurlijk kon dat. Wij dachten iets verder vooruit en vonden dat het tijd werd voor de lunch. Een nieuw dilemma. We kozen voor Croque Madame, iets wat we nog niet eerder hadden gegeten. Erg lekker zo’n tosti met een gebakken eitje er op, maar we hadden allebei moeite ons bordje leeg te krijgen…

Ik heb voor wat betreft de routebeschrijving enorm genoten van de manier waarop een en ander is opgeschreven. ‘Aan’ een bepaalde plek vond ik wel aardig (wij zouden iets opschrijven in de sfeer bij ‘ter hoogte van’), maar een van de mooiste vond ik nog ‘rondpunt’ in plaats van rotonde. We hebben sowieso de volledige route van 24 kilometer zeker drie keer volledig gefietst, en sommige delen van de route misschien wel een keer of vijf (als het niet meer is). Wat dat betreft was deze Fotopuzzeltocht de grootste en verreweg de leukste activiteit van deze vakantie. Mocht het zo zijn dat we in 2026 opnieuw in Zoersel onze vakantie door gaan brengen, dan ga ik voetstoots van uit dat we dan de volgende editie van deze Fotopuzzeltocht ook gaan doen… Voor degenen die de puzzel foutloos op hadden gelost was een prijs(je) beschikbaar. Wij hebben uiteindelijk 23 van de 24 vragen op kunnen lossen en zijn dus buiten de prijzen gevallen.

Een weldoener uit Zoersel kocht het schilderij Ferme Campinoise van de kunstschilder Florent Crabeels (1829~1896). Hij deed dat uit sympathie voor de Vrienden van het Zoerselbos en Leo Cautereels, die in deze hoeve het Boshuisje meent te herkennen. Of dat werkelijk zo is, is de vraag. Daar zijn de meningen over verdeeld. Bij Het Boshuisje hebben ze papieren placemats met een afbeelding van dit schilderij… 

Natuurlijk zijn we ook bij ‘Het Boshuisje’ en ‘In de Wandeling’ geweest. Ik vond Het Boshuisje een leukere locatie dan ik aanvankelijk dacht. Een eenvoudig gebouw met daarachter een groot veld met hier en daar zitjes en parasols. De eerste keer dat we er zaten moesten we schuilen voor een enorme onweersbui. Gelukkig waren de parasols groot genoeg en duurde de bui niet al te lang. Ik herinner me dat ik die keer het lekkerste mokka-ijs van de afgelopen jaren heb gehad. Heerlijk! De tweede keer hebben we een hapje gegeten (garnalenkroketjes, frietjes en een salade). Die tweede keer heb ik (uiteraard) weer een bakje mokka-ijs als toetje genomen!

Bij Het Boshuisje is een mooie kleine expositieruimte over het Zoerselse Bos en ook een mooie boerderijtuin. Wij hebben alles op ons gemakje bekeken voordat we een tafeltje zochten om even iets te drinken.
En als je dan aan een tafeltje zit hoor je op een paar meter afstand allerlei dieren die duidelijk laten merken dat zij er ook zijn.

Toch wel handig zo’n parasol. Wij zaten lekker droog…

Na de eerste week kwam ik er achter dat ik een foutje had gemaakt met het uittellen van mijn medicatie (ik ben hartpatiënt) en één medicijn volledig vergeten was. We hebben overwogen om terug naar Groningen te rijden, maar het leek ons verstandiger om eerst even met assistente van onze huisarts te bellen. Daar kreeg ik te horen dat het wellicht verstandiger was om eerst even na te gaan of er een apotheek in Zoersel te vinden zou zijn en daar te vragen of ze iets zouden willen verstrekken op basis van een recept dat ze vanuit Groningen per mail of fax zouden krijgen. P en ik stapten op de fiets, reden naar het dorpsplein in Zoersel (het zelfde plein waar de Fotopuzzeltocht begon) en zochten daar de apotheek op. Ik ging naar binnen – het was immers iets wat ik vergeten was te doen – en legde mijn vraag bij de daar aanwezige dames neer. Ze vroegen we welk medicijn het betref. Nadat ik de naam van het pilletje, de dosering en de resterende duur van onze vakantie had aangeven kreeg ik te horen dat ze even wilden overleggen. Dat overleg duurde amper twee minuten. Ik kreeg een potje met analoge pillen onder een andere naam in een twee keer hogere dosering dan ik gewend was te slikken met het verzoek een ½ pilletje per dag in te nemen. Er waren geen kosten aan verbonden en ik kreeg een dusdanige voorraad mee dat we al ruim zes weken weer in Groningen waren toen ik het laatste ½ pilletje slikte. Over vriendelijkheid en service gesproken! Ik was behoorlijk onder de indruk en heb dat uitvoerig aan de dames van de apotheek in Zoersel duidelijk gemaakt!

De eerste keer dat we tijdens deze vakantie weer terug naar ‘In de Wandeling’ gingen was ook wel een beetje bijzonder. In 2024 had ik voor m’n ouwe makker Jan-Albert Bleeker een fles van het ‘huismerk’ gin van ‘In de Wandeling’ voor hem meegenomen vanwege zijn pensionering. Ik heb daar destijds deze post over geschreven. Jan-Albert bood aan de fles samen te gaan proeven. Zo gezegd, zo gedaan natuurlijk. Het proeven werd een maandelijks ritueel waarbij we over de loop van meerdere maanden vast stelden dat de kwaliteit van de gin constant bleek te blijven (met andere woorden, het was een heerlijke gin). Jan-Albert Bleeker was slim geweest en had voorafgaand aan onze vakantie een bestelling van twee flessen gedaan. Hij zou ze mij vergoeden bij aflevering. Daar wilde ik wel aan meewerken natuurlijk…

Ik herinner me dat, toen we bij ‘In de Wandeling’ op het terras stonden, de eigenaar ons aankeek en vol verwondering vroeg: ‘Jullie waren hier vorige zomer toch ook? Drie keer volgens mij en alle drie de keren entrecote, frietjes en een witloof slaatje’. Blijkbaar had hij het goed onthouden, want het klopte helemaal. P en ik mochten plaatsnemen en overlegden wat onze keuze deze keer zou zijn. Uit principe geen entrecote natuurlijk… We kozen voor Vlaams stoofvlees  met frietjes en een witloof slaatje (zoals die Vlamingen dat zo mooi kunnen omschrijven). Heerlijk! De afgelopen zomervakantie zijn we weer drie keer bij ‘In de Wandeling’ geweest. Ben benieuwd of we in de zomervakantie van 2026 weer herkend worden… En zoals te verwachten was ging ik na het eten weer naar ons huisje met twee kleine jute tasjes; in beide tasjes zaten twee flessen gin. Eén tasje voor Jan-Albert Bleeker, en de andere voor de schrijver van dit stukje…

Vier flessen gin in twee tasjes. Eén tasje voor Jan-Albert Bleeker, en de andere voor de schrijver van dit stukje…

Gebruik de slow cooker: 1 kg sukadelappen in blokjes gesneden▪ 165 gr gerookte ontbijtspek in reepjes gesneden ▪ 3½ ui in halve ringen ▪ 3½ teentjes knoflook fijngehakt ▪ 1 flesje Westmalle dubbel ▪ 1 runderbouillonblokje ▪ 2 el tomatenpuree ▪ 2,5 tl Dijon mosterd ▪ 1,5 tl worcestersaus ▪ 3 takjes verse tijm ▪ 3 laurierblaadjes ▪ versgemalen zout en peper ▪ olijfolie om in te bakken ▢ Haal het vlees een uur van tevoren uit de koelkast om op temperatuur te laten komen. Bestrooi het vlees met versgemalen zout en peper ▢ Verhit een scheutje olijfolie in een ruime koekenpan en bak het vlees even aan ▢ Schep het vlees uit de koekenpan en leg het in de slow cooker ▢ Fruit in dezelfde koekenpan de ui met de knoflook samen met het ontbijtspek in 5 minuutjes op laag vuur aan. Tot de ui zacht is, maar niet bruin ▢ Voeg de tomatenpuree toe en bak een minuutje mee ▢ Giet de Westmalle dubbel erbij en breng zachtjes aan de kook. Voeg het halve runderbouillonblok-je, de mosterd en worcestersaus toe. Laat het geheel een minuutje op middelhoog vuur pruttelen ▢ Giet het geheel over het vlees in de slow cooker. Steek de laurierblaadjes en takjes tijm ertussen en leg het deksel op de slow cooker ▢ Laat het geheel 7-8 uur stoven op de laagste stand tot het vlees heerlijk zacht is ▢ Laat het laatste half uur het deksel van de slow cooker en zet de slow cooker op high, zodat het vocht wat kan indikken. Blijft de saus te dun, voeg dan wat allesbinder of een maïzenapapje toe.

De eerste van de drie keren dat we naar ‘In de Wandeling’ fietsten om er te gaan eten aten we buiten en hadden voor het stoofvlees gekozen. De twee daaropvolgende keren aten we binnen en kozen we ook voor het stoofvlees omdat het zo verschrikkelijk lekker was. Zo lekker zelfs dat ik het recept in deze post heb opgenomen. Sinds ongeveer een jaar heb ik een slow cooker en binnenkort moet ik maar eens gaan controleren of ik een en ander thuis heb. Sowieso zal ik een flesje Westmalle Dubbel moeten kopen denk ik, maar da’s in Groningen geen probleem.

Op de regenachtige dagen lazen we veel. Ik heb dit boek volledig uitgelezen in Zoersel en dit boek bijna volledig. P heeft volgens mij drie boeken uitgelezen in de drie weken dat we in België geweest zijn. Ook populair was ons spelletje ‘Keer op keer 2’. Een spelletje waarin het vooral draait om geluk, strategie, en rekenen. Ik heb in Zoersel meerdere keren van P gewonnen, maar op de langere termijn winnen we ongeveer allebei evenveel partijen…

Mijn scoreblad van één van onze spelletjes ‘Keer op keer 2’. Ik had deze keer maar 14 punten. ik weet niet meer hoeveel punten P in dit spelletje had, maar het is aannemelijk dat ze van me gewonnen heeft die keer…

Op een mooie zonnige dag had P bedacht dat we opnieuw richt Oelegem zouden gaan fietsen, maar dat we niet richting Fort Oelegem zouden gaan zoals in de voorgaande vakantie, maar dat we – als we eenmaal het kanaal waaraan Fort Oelegem ligt hadden gevonden – precies de andere kant op zouden gaan. Dus hetzelfde kanaal opzoeken maar dan wegfietsend van Fort Oelegem langs het kanaal te gaan. We vonden zonder al te veel problemen het punt waar onze route het kanaal dat we zochten kruiste. De vorige zomer gingen we linksaf, deze keer gingen we rechtsaf. Onze kleine excursie werd uiteindelijk een prachtige fietstocht waarbij we meerdere bouwwerken gezien hebben die tijdens de beide Wereldoorlogen een (beperkte) rol hebben gespeeld in de verdediging van België. De hele middag zijn we op pad geweest, we hebben de tocht bij ‘In de Wandeling’ afgesloten.

Ongeveer een kilometer voordat je het dorp Halle bereikt staat deze vervallen schuur. Het lijkt er op dat de tractor in de schuur de hele zaak nog een beetje overeind probeert te houden. Ik durf de stelling wel aan dat de tractor het afgelopen jaar de schuur niet verlaten heeft…

Zowel het kanaaltje als de verschillende fortificaties die langs het kanaaltje gebouwd zijn vormden tijdens de Eerste Wereldoorlog een barrière om de havenstad Antwerpen tegen vijandelijke aanvallen te beschermen. De plek waar we aan het fietsen waren is amper 20 kilometer van de stad Antwerpen verwijderd. De voortschrijdende techniek in de twintiger en dertiger jaren van de vorige eeuw zorgde er voor dat de fortificaties bij hun voltooiing al bijna verouderd waren… In de Tweede Wereldoorlog werd Antwerpen vanuit de Nederlandse Achterhoek met V2-raketten bestookt. De fortificaties hadden destijds geen enkele functie meer…

Zo ongeveer tijdens de tweede helft van onze vakantie merkten we dat de buitrenband van het achterwiel van mijn fiets begon te scheuren. In eerste instantie probeerde ik de beginnende scheur een beetje te negeren, maar P merkte op dat de scheur langzamerhand toch een beetje langer begon te worden. Op dat moment heb je een paar keuzes: [1] stoppen met fietsen en de fiets laten repareren of [2] net doen alsof je gek bent, doorgaan met fietsen en wachten op het onvermijdelijke. Wij kozen voor een derde optie. Dat was voorzichtig verder gaan en proberen de fiets bij de plaatselijke fietsenzaak in Zoersel gerepareerd te krijgen. Ik heb gebeld en kreeg te horen dat ik de fiets ’s avonds voor sluitingstijd om 18:00 uur bij de fietsenzaak af moest geven, ik zou dan een reservefiets mee naar onze Airbnb krijgen. Voetstoots nam ik aan dat de fiets dan de volgende ochtend gerepareerd zou worden (zo werkt het bij ons thuis in Groningen immers ook). Ik had vervolgens bedacht dat ik de fiets op de volgende ochtend om 08:00 uur in zou leveren – dat plan paste iets beter in onze plannen. Niet gehinderd door wat dan ook fietste ik op de aangegeven dag naar de fietsenzaak om mijn fiets in te leveren. Ik kreeg te horen dat mijn fiets niet meer gerepareerd zou kunnen worden. De eigenaar was van plan geweest mijn fiets in de avonduren na sluitingstijd te repareren. Hij was die nacht tot 01:30 uur bezig geweest fietsen te repareren en de planning voor de dag dat ik langs kwam zat al helemaal vol. Oftewel ‘how sad, too bad’. Onverrichte zake ben ik maar weer terug naar onze Airbnb gefietst… Toen we het verhaal aan onze verhuurders vertelden kregen we te horen dat we hun elektrische fietsen (twee mooie Gazelles) wel mochten gebruiken. Uiteindelijk is mijn fiets in Groningen gerepareerd toen onze vakantie voorbij was.

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.