Mathijs Deen – De loods (waddenthriller)
Paperback, 316 pagina’s, Alfabet Uitgevers, Amsterdam, 2025
Een verdachte verdwijning van een vrouw op zee. In augustus 2024 schreef ik een post over de Waddenthrillers van Mathijs Deen. Ik was destijds in de veronderstelling dat de reeks Waddenthrillers uit drie delen zou komen te bestaan, een trilogie dus. Dit jaar, in 2025 dus, verscheen ‘De loods’, we zouden nu misschien kunnen spreken van een trilogie in vier delen… Ik heb ‘De loods’ ondertussen twee keer gelezen en ben opnieuw behoorlijk gegrepen door zowel het verhaal (eigenlijk de verhalen) en de manier van schrijven. Wat mij betreft zou het niet erg zijn als deze reeks Waddenthrillers uiteindelijk een trilogie in vijf (of meer) delen zou gaan bestaan.

Eigenlijk hebben we te maken met drie verschillende parallel lopende verhalen in één boek. Allereerst is er het verhaal van de veronderstelde misdaad. Er is naar alle waarschijnlijkheid een misdaad gepleegd en dat moet onderzocht worden. Dat is logisch. Vervolgens is er het verhaal van Liewe Cupido. Deze oorspronkelijk van Texel afkomstige rechercheur maakt in de loop van de (inmiddels) vierdelige trilogie een enorme persoonlijke ontwikkeling door. Ik heb een beetje het gevoel dat ik deze persoonlijke ontwikkeling van Liewe Cupido mogelijk nog interessanter vind dan het oplossen van de veronderstelde misdaad in elk van de vier delen. Als laatste hebben we het verhaal van Xander Rimach die in eerste instantie begon als de assistent van Liewe Cupido, maar die in het nu gelezen deel door Liewe als gelijkwaardig wordt beschouwd.

Dit alles speelt zich af in een omgeving die mij na aan het hart ligt; de Wadden. Geen wonder dus dat ik deze aflevering van Mathijs Deen’s Waddenthriller reeks met heel veel plezier heb gelezen. Hij kwam deze keer iets trager op gang als ik van de voorgaande delen gewend was, maar eenmaal wat verderop in het boek begin je in de gaten te krijgen dat de iets langere aanloop beslist een functie in het boek heeft. Ik was onder de indruk van het gegeven dat Mathijs Deen in z’n epiloog weer mooi teruggrijpt naar het begin van het boek. De cirkel werd daarmee gesloten zullen we maar zeggen. Op de voorkant van mijn exemplaar van het boek staat een mooie aanprijzing die uit de ochtendkrant Trouw afkomstig is: ‘De loods is een stoer, bonkig, actueel en bij vlagen geestig boek, waaruit de geur van kabeljauw opstijgt’. Ik ben het daar volledig mee eens! Ga dat boek lezen!

Facebook reacties