Het is al tijdje terug dat P me vertelde dat ze als klein meisje af en toe met haar grootouders naar Landgoed De Braak in Paterswolde ging om er even te wandelen. Een paar dagen later hadden we een mooie zonnige zondag en niet echt iets op ons programma staan. Zou het misschien een goed idee zijn om een klein stukje te wandelen? Landgoed De Braak misschien? Ik herinnerde me dat we daar één keer eerder waren geweest. Maar ondertussen was het herfst geworden, het paddenstoelenseizoen was min of meer begonnen; oftewel, ik was wel te porren  voor een kleine wandeling.

Vlakbij de stad Groningen op de provinciegrens met Drenthe, ligt het landgoed De Braak. In de 17e eeuw stichtte de Groningse elite hier een buiten, gelokt door het aantrekkelijke landschap zo dicht bij de stad. Eerst waren het de welgestelde burgers die hier hun buitenverblijf hadden, later de De Braak een geliefd wandeloord worden voor de Stadjers. In 1827 kocht ondernemer Abraham Hesselink het landgoed en gaf de bekende tuinarchitect Lucas Peters Roodbaard (1782–1851) opdracht om de strakke lanen te transformeren naar een landschappelijke aanleg met schitterende waterpartijen. In 1888 kocht de succesvolle zakenman Jan Evert Scholten het landgoed van de toenmalige eigenaren, de erven Hesselink. Jan Evert was zoon van de vermaarde zakenman Willem Albert (W.A.) Scholten, en telg van de familie die groot geworden was met fabrieken voor de productie van aardappelzetmeel, strokarton en suiker. Jan Evert had een filantropische instelling en kocht het landgoed niet voor zich zelf maar met als doel het open te stellen voor publiek. Hij liet oude boerderijen en arbeidershuizen slopen en knapte het landgoed op door een deel van de oude bomen te kappen en nieuwe aan te planten. In 1889 werd het verfraaide landgoed tegen betaling opengesteld voor publiek. Een deel van de inkomsten kwam ten goede aan het W.A. Scholten kinderziekenhuis en aan de armen van Paterswolde. Bezoekers betaalden 10 cent entree (kinderen 5 cent), en rond 1921 kwamen er jaarlijks tienduizenden bezoekers. De paardentram vanuit de stad Groningen stopte voor de poort en op het landgoed kon je varen in roeibootjes, rondrijden met een geitenkar, genieten van een uitdagende kettingbrug, het doolhof en de berceau. Het is nauwelijks meer voor te stellen, maar het landgoed was voor de wijde omgeving een recreatieve bestemming van toen bijna Efteling achtige allure. In 1920 kocht het jonge Natuurmonumenten de Braak, waarmee het voor deze vereniging de eerste aankoop van een landgoed was. De publieksfunctie van dit wandelpark was daarmee ook voor de toekomst gegarandeerd voor stad en streek. De inwoners van de stad Groningen en ver daarbuiten genieten sindsdien van de natuur en cultuur van deze fraaie 19e-eeuwse landschappelijke aanleg. Bron: verschillende websites.

We hadden bedacht een stukje te wandelen en misschien een paar paddenstoelen te fotograferen, iets wat we wel vaker doen in deze tijd van het jaar. Mooie wandelpaadjes en prachtige oude beuken en eiken (ik las dat sommige bomen op het Landgoed al ruim 350 jaar oud zijn) waren er te zien, en ook aan paddenstoelen ontbrak het niet. Je begrijpt het ondertussen wel. We hebben een heel aardige wandeling gehad, en nog mooie foto’s gemaakt ook. Prima toch voor een zonnige zondagmiddag?

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.