Al zo lang als ik Bert Nobbe ken – en dat is al een flink aantal jaren – ken ik hem als loyaal, duidelijk en vol van (af en toe) wonderlijke scenario’s en plannen. De laatste paar jaar gaat het wat minder goed met Bert’s gezondheid, maar de net genoemde eigenschappen van Bert zijn nog volledig intact. Al vanaf zijn kinderjaren is de man een enorme Johnny Cash fan. Zo uit mijn hoofd kan ik er nog wel een paar noemen, maar Bert wist af en toe dingen te benoemen (uiteraard met betrekking tot Johnny Cash) waar ik absoluut geen weet had. Het is dan ook geen wonder dat Bert zich op jongere leeftijd een gitaar toe-eigende en in de voetsporen van ‘The man in black’ – zijn grote idool – probeerde te treden. Zo lang als ik Bert ken is countrymuziek belangrijk voor hem. Optreden voor publiek gaat tegenwoordig niet meer zo goed, maar Bert Nobbe zou Bert Nobbe niet zijn als hij niet een ‘workaround’ zou bedenken. Het is een beetje zo als met dat spreekwoord over de vos; wel z’n haren verliezen, maar niet z’n streken. Dat laatste geldt voor meer mensen trouwens.

De foto bovenaan deze post is een uitsnede van deze foto. Het is al een tijdje terug dat ik Bert vertelde dat ik vrijwilligerswerk bij de Groninger Archieven doe. Ik werk daar voor Beeldbank Groningen. Waarop Bert me wist te vertellen dat er ook een foto van hem op Beeldbank staat (en niet van mij natuurlijk)… Bron van deze foto: Beeldbank Groningen.

Sinds een paar jaar is er een sympathieke Japanner – Takehiko Saiki – in de weer op zo veel mogelijk gedigitaliseerde bluegrass- en countrymuziek op YouTube te zetten. Dat is een enorm project! In eerste instantie digitaliseerde hij zijn eigen verzameling, maar ondertussen gaat hij een stuk verder! Hij heeft z’n eigen YouTube-kanaal en via dat kanaal (link opent in een nieuwe pagina) is een schat aan bekende en minder bekende musici te beluisteren. Eerder al was het mogelijk om via een ‘Japanse en Amerikaanse omweg’ naar opnamen van Bert Nobbe en Cor Moes te luisteren, maar nu is er nota bene bijna een vol uur aan muziek van Bert Nobbe uit Vriescheloo (hij heeft het zelf steeds over ‘Loo’) en z’n makkers bijgekomen. Hoe dan te beluisteren? Door op deze link te klikken (opent in een nieuw tabblad). En waar luister je dan naar? Dat is niet zo moeilijk.

De bezetting van deze ‘nieuwe’ opnamen uit 2001 is als volgt: Bert Nobbe (guitar, vocals); Nico Berghout (fiddle, mandolin, vocals); Andy Pond (banjo, vocals); en Cor Moes (bass, guitar, mandolin, vocals).

De songs: Soldier’s joy ♦ Handsome Molly ♦ Sad and lonesome day ♦ More pretty girls than one ♦  Blue moon of Kentucky ♦ My Dixie darling ♦ How mountain girls can love ♦ The kiss waltz ♦ Highway of sorrow ♦ The last letter ♦ ‘Til the end of the world rolls ‘round ♦  Cluck old hen ♦ Talk about suffering ♦ Goodbye booze ♦ Back in the saddle again ♦ The L&N don’t stop here anymore ♦ Blue Ridge Mountain blues ♦ I saw the light ♦ Senaka’s square dance.

Ik vind het geweldig dat Bert het weer voor mekaar heeft gekregen. Hij was altijd al degene die allerlei wilde ideeën lanceerde en het is fijn om te merken dat ie daar gewoon lekker mee verder gaat. Goed gedaan!

De vorige post over Bert Nobbe's Japanse route...

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.