Het was mistig die dag, nu ongeveer een week geleden. Mistig, maar gelukkig niet al te koud. Ik had de voorgaande dag al tegen P gezegd dat ik graag binnenkort een rondje zou willen gaan fietsen, misschien wel als het wat mistig zou zijn. De volgende dag was het dus inderdaad mistig en ik voegde de daad bij het woord zoals de uitdrukking luidt. Een plan had ik niet echt. Ik twijfelde erg tussen een fietsrondje door De Onlanden (al jarenlang één van mijn favoriete plekken om te fietsen) of een rondje naar het kerkje van Fransum. Het werd uiteindelijk een rondje door de Onlanden, voornamelijk omdat momenteel zowel de Paddepoelsterbrug (al negen jaar) als de Dorkwerderbrug (een paar maanden) stuk zijn. Daardoor is de keuze aan plekken om het Van Starckenborghkanaal over te steken sterk ingeperkt (en niet iedereen vindt dat even fijn).

Een bewerkte afbeelding gemaakt vanuit de hoogtekaart van Nederland. [1] is De Hondsrug. [2] is de stad Groningen aan het einde van de Hondsrug. [3] is het Zuidlaardermeer. [4] is het Hoornse- en Paterswoldsemeer. [5] is het Leekstermeer. [6] is Hoogkerk. Het blauw gekleurde gebied dat linksonder de stad Groningen en ten zuiden van Hoogkerk en de A7 ligt is globaal het gebied dat we De Onlanden noemen.
Dichtbij de stad Groningen ligt een natuurgebied van circa 3.500 aaneengesloten voetbalvelden groot. Met ruige hooilanden, moerasbos en volop ruimte voor overtollig water. Bij langdurige, hevige regenval zorgt dit gebied ervoor dat de stad-Groningers droge voeten houden. De uitkijktoren biedt op 26 meter hoogte een schitterende uitzicht. Over De Onlanden, op de skyline van Groningen, op de vele moerasvogels en de bijzondere grazers. Het moerasachtige gebied is een paradijs voor veel vogelsoorten. De hier veel voorkomende grote zilverreiger is onbetwist het icoon van De Onlanden. Maar ook snor, waterral, koekoek, baardmannetje en roerdomp zie je als je hier door het gebied loopt. De otter is een graag geziene gast in De Onlanden. Dit prachtige zoogdier voelt zich prima thuis in De Onlanden. De otter laat zich niet vaak zien, maar in 2016 verschenen er voor een wildcamera drie jonge baby-otters. De uitkijktoren bereik je via een slingerend pad vanaf de Noorddijk door het weiland. Neem je verrekijker mee, want vanaf de 26 meter hoge toren heb je prachtig uitzicht. Wellicht kom je ze tegen als je door De Onlanden wandelt of fietst: de exmoorpony’s. Deze bruine pony’s met korte beentjes zijn te herkennen aan hun ‘meelsnuitje’. Het lijkt alsof ze hun neus in een emmer met meel hebben gestoken. Op weg vanuit het klooster in Aduard liepen rond 1300 monniken naar de kerk in het dorpje Vries. Onderweg rustten ze bij ‘het Beeld’. Deze droge zandkop stak een dikke meter boven het moerasachtige landschap uit. De naam ‘het Beeld’ is afkomstig van het beeld, dat waarschijnlijk door de monniken op deze plek is gezet. Het beeld is inmiddels verdwenen, maar de naam is gebleven. Op deze plek staat nu de uitkijktoren. Overal in Nederland neemt de wateroverlast toe. Daar moeten we met z’n allen iets aan doen. Natuurmonumenten combineerde tussen 2010 en 2012 het aanleggen van nieuwe natuur met waterberging in De Onlanden. Samen met een groot aantal organisaties werd in het project herinrichting Peize de kans op ongewenste overstromingen verkleind. De natuur profiteert ervan: otters, moerasvogels en de mens genieten van dit bijzondere beekdal. Bron: de website van Natuurmonumenten.

Vanuit ons huis is het een stukje fietsen voordat je überhaupt aan De Onlanden kunt gaan denken. Allereerst fietste ik van de wijk Paddepoel (waar we wonen) naar Vinkhuizen, vervolgens via de wijk De Held naar Hoogkerk, daarna richting Peizermade waar ik dan net voorbij de benzinepomp de Groningerweg oversteek en De Onlanden in kan fietsen. Bij Eelderwolde kom ik dan (als ik m’n gebruikelijke route neem) weer ‘tevoorschijn’. Daarna richting Stadspark en vervolgens is het een beetje afhankelijk van hoe m’n hoofd staat. In het geval van dit specifieke rondje had ik het kouder dan ik verwachtte en ging ik dus weer richting Paddepoel. Eenmaal duidelijk op weg naar huis heb ik nog een klein stukje Zernike Campus aan vast geplakt om uiteindelijk via Sprikkenburg weer ‘echt’ naar huis te fietsen.

Het Eelderdiepje ter hoogte van Peizermade.
Tot 1985 liep langs de westkant van de Groningerweg de goederenspoorlijn Groningen-Drachten (voornamelijk vervoor voor Philips Drachten), aangelegd in 1913 als goederen en personentramlijn (personenvervoer tot 1948); hiervan zijn nog brugresten te zien bij het Eelderdiep en het Omgelegde Eelderdiep ter hoogte van Peizermade.

En als je dan – na een paar uur fietsen – lichtelijk verkleumd weer thuis in een warme kamer zit… Dan ben je blij dat je een lekker rondje gefietst hebt, maar ook blij dat je weer thuis bent!

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.