Eric Andersen – vocals, gitaar, piano, mondharmonica Paolo Ercoli – dobro, mandoline Inge Andersen – harmony vocals.

Het was op 23 februari 2013 dat Eric Andersen en Allan Taylor gezamenlijk optraden in Antwerpen. Dit unieke dubbelconcert vond plaats in de Zaal de Roma, waar beide singer-songwriters hun eigen repertoire ten gehore brachten en ook samen het podium deelden. Kees Jansen en ik waren bij dat optreden. Op de een of andere manier weet ik nog goed dat ik die avond naar Allan Taylor geluisterd heb, maar het optreden van Eric Andersen was veel meer naar de achtergrond verdwenen. Onlangs trof ik Kees Jansen bij het optreden van Kate in Onstwedde waar hij me (onder andere) vertelde dat hij binnenkort ook naar een optreden van Eric Andersen zou gaan. Ik nam me voor om, als ik weer thuis zou zijn, te gaan kijken waar Eric Andersen nog meer op zou treden. Ik had al wel gelezen dat er sowieso een optreden van Eric Andersen in Aalsmeer zou zijn, maar dat is wel een behoorlijke afstand van Groningen.

Het geluk was aan mijn kant. Er zou op 12 februari een optreden van Eric Andersen zijn in de Lutherse Kerk aan de Haddingestraat in het centrum van Groningen. Een kaartje was snel geregeld en zo kwam het dat ik op 12 februari ’26 door de regen naar de Haddingerstraat fietste om op tijd een mooi plekje te vinden.

Eric Andersen, bekend uit de Greenwich Village-scene van de jaren zestig, brengt voor het eerst in meer dan twintig jaar een nieuw (dubbel)album met originele nummers uit. Het album ‘Dance of love and death’ vormt de kern van zijn nieuwe tour. Andersen maakte naam met tijdloze songs als ‘Thirsty boots’, werkte samen met Lou Reed en Bob Weir, en werd gecoverd door onder andere Bob Dylan, Johnny Cash, Fairport Convention en Linda Ronstadt. Op het podium kiest hij voor eenvoud: een stem, een gitaar, en veel verhalen. Zijn nieuwste werk klinkt rauw, direct en eerlijk, vol reflectie, melancholie en lichte spot. In Groningen speelt hij met Paolo Ercoli én zijn vrouw Inge Andersen: de Amerikaanse singer-songwriter reisde namelijk de hele wereld over, maar heeft nu zijn rust gevonden in het Gelderse Ede, waar hij zijn nieuwe album schreef. Bron: de website van SPOT Groningen.

Eric Andersen is een man van 83 jaar oud. Logisch, want hij speelde een niet onbelangrijke rol in de Greenwich Village-scene van de jaren zestig van de vorige eeuw. Hij is daarmee een tijdgenoot van Dave Van Ronk (ook een van mijn helden trouwens). Hij is in 2006 getrouwd met Inge Andersen en samen wonen ze in Ede. En hij heeft een Nederlands paspoort vertelde hij ons. Prachtig! Ik had de vorige keer dat ik hem beluisterde blijkbaar niet goed opgelet, want mijn herinneringen gingen niet verder dan ‘dat hij er ook was’. Dat ik me er niet zo veel van herinnerde ligt duidelijk aan mij. Ik heb in de Lutherse Kerk in Groningen een prachtig en vooral intiem optreden meegemaakt van een man die eigenlijk niets anders kan dan zijn verhalen en songs met ons delen. Dat heeft hij wat mij betreft op een buitengewoon overtuigende manier gedaan. Mooie verhalen zonder allerlei opschepperij (waar hij – gezien zijn carrière – alle recht toe had) maar gewoon mooie verhalen omwille van de verhalen. Ingetogen songs met zeggingskracht over onderwerpen die er toe doen, prachtig begeleid op (voornamelijk) dobro. Lang verhaal kort, ik was behoorlijk onder de indruk. Ik kocht, voorafgaand aan het optreden, zijn nieuwe dubbelalbum en liet dat na afloop van het optreden door Eric Andersen signeren. Ik kreeg een warme handdruk en de opmerking ‘thank you that you came out to listen to me’ toen hij het gesigneerde album aan me teruggaf. Beter dan dat wordt het niet toch? Ik ben compleet tevreden weer terug naar huis gefietst met herinneringen aan een prachtig optreden.

En met een keurig nette handtekening weer naar huis. Nog een geheel onverwacht praatje gemaakt met een oude kennis die ik al tientallen jaren niet meer was tegengekomen (nu dus wel). Mijn avond kon niet meer stuk! Ben trouwens nog steeds aan het bedenken waar de 126 onder de handtekening voor staat. Het optreden was op de 12e, maar verder…

Naschrift van Harry Vogel op 3 maart ’26:
Ik was deze middag in de Groninger Archieven samen met twee andere vrijwilligers. F – één van de andere vrijwilligers – had naar opnamen van Eric Andersen geluisterd op onder andere YouTube. Hij attendeerde mij er op dat SunNorthern (een voor mij onbekende YouTube gebruiker) drie songs als drie korte filmpjes van het optreden van Eric Andersen op YouTube heeft geplaatst. Het geluid is niet helemaal zoals we dat graag zouden willen horen, maar de drie filmpjes geven wel een mooi beeld van het optreden. Dat is ook de reden waarom ik de filmpjes hier maar met jullie deel…

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.