Zondag 1 februari ’26 was voor mij een spannende dag. Ruim dertig jaar geleden kwam er plotseling een einde aan mijn frequente bezoek aan allerlei optredens van A.G. & Kate. Destijds was ik een soort van ‘stamgast’ bij hun optredens (vooral bij de optredens in het noordelijk deel van ons land). Ik heb ook regelmatig kleinere optredens voor hen georganiseerd, vaak in de kerkjes van de Stichting Oude Groninger Kerken (onder andere in Krewerd en Losdorp). Ik zal jullie de details waarom een en ander destijds stopte maar besparen, duidelijk is dat erop een gegeven moment een abrupt einde was gekomen aan mijn periode van samenwerking met A.G. & Kate.

We zijn inmiddels 32 jaar verder (hoorde ik gisteren van Kate) en allerlei dingen zijn – zoals dat gaat in het leven – behoorlijk veranderd. De leeftijd en de gezondheid van A.G. maakte dat veel optreden, reizen, opbouwen en afbreken niet echt meer mogelijk was. Kate heeft daarna in de periode van ‘niet meer optreden en op tournee gaan’ circa zeven jaar besteed aan mantelzorg in plaats van ‘met muziek bezig te zijn’. Ondertussen heeft ze zich herpakt, besloten verder te gaan met datgene waar ze goed in is en haar eigen muzikale koers uitgezet. Verschillende optredens zijn er ondertussen geweest. Moos Roovers (ook een ‘oude’ bekende) is haar muzikale partner op het podium. Dankzij mijn vriendschappen met zowel Kees Jansen als Bert Nobbe bleef ik op de hoogte van allerlei ontwikkelingen en langzaam maar zeker begon ik het gevoel te krijgen dat ik graag een optreden van Kate en Moos Roovers wilde bezoeken.

Dat mijn samenwerking met A.G. & Kate indertijd abrupt eindigde heb ik altijd lastig gevonden. Het gevolg was dat ik veel  minder aandacht voor muziek had als daarvoor. De laatste jaren richt ik me wat meer op  Birdeyes, de site waarop je nu aan het lezen bent. Ik ben ondertussen getrouwd (op m’n vijftigste nota bene) en sinds juni ’25 ben ik ‘pensionado’ (zoals één van onze vrienden dat steeds noemt) geworden. Lang verhaal kort, je begrijpt na de uitleg in de eerste twee alinea’s van deze post waarschijnlijk wel waarom ik zondag 1 februari ’26 een spannende dag vond.

Kate (link opent in een nieuw tabblad) is weer begonnen met op te treden en werkt samen met Moos Roovers (ook een ‘oude’ bekende). Onze oude vriend Bert Nobbe volgt alle deze ontwikkelingen op de voet. Bert’s gezondheid is de laatste tijd niet zo goed meer, maar het heeft hem er niet van weerhouden om een optreden (link opent ook in een nieuw tabblad) voor Kate en Moos te regelen (hij had daar maar één telefoontje voor nodig). Je begrijpt het al, organiseren en aansturen is Bert Nobbe wel toevertrouwd. Een paar maanden geleden vertelde Bert me dat hij een optreden voor Kate en Moos had georganiseerd in KleinKunstTheater Holte (link opent ook in een nieuw tabblad) in Onstwedde. Da’s ongeveer een uur rijden vanaf Groningen. Voor mij dus een mooie gelegenheid om weer eens live naar Kate te kunnen gaan luisteren (en ook naar Moos natuurlijk). Tegelijk was het natuurlijk ook een mooie gelegenheid om mijn solidariteit met Bert Nobbe – in zijn rol als organisator – tastbaar te maken. Helaas liet Bert’s gezondheid het niet toe dat hij aanwezig was bij het optreden. Erg jammer, maar wel goed te begrijpen. Je zult begrijpen  dat ik  zondag 1 februari ’26 dus best een spannende dag vond…

Een verbindende plek die vele mogelijkheden biedt op een locatie met zo’n rijk verleden dat je het bijna een monument kunt noemen. Dat is Elim in Holte, onder de rook van Onstwedde. Het buurthuis sloot enkele jaren nadat de naastgelegen christelijke basisschool verdween. Voormalig schooldirecteur Holwerda en zijn echtgenote kochten het pand en geven het met stichting KleinKunstTheater Holte een nieuwe invulling: KleinKunstTheater, plek voor kunst en cultuur zoals voorstellingen, repetities, lezingen, workshops en presentaties. Daarnaast biedt het een onderkomen voor ‘dorpshuisactiviteiten’ zoals buurtborrels en vergaderingen.

Ik was mooi op tijd in Kleinkunsttheater Holte in Onstwedde (handig die navigatie-functie in de huidige auto’s). Vanaf het moment dat ik binnenstapte was duidelijk dat ik me helemaal niet zo druk had hoeven maken. Kate en Moos waren nog bezig met hun voorbereidingen, maar namen de tijd om mij het gevoel te geven dat ik welkom was. Ik kreeg van de beheerder een kop (erg goede) koffie in m’n handen gedrukt en kreeg vervolgens amper meer de tijd om het kopje nog leeg te drinken. Waarom dat zal je denken? Ik voelde me erg welkom! En bovendien werd het me al heel  vlot duidelijk dat het optreden in Kleinkunsttheater Holte in Onstwedde uit zou draaien op een reünie van het betere soort. Bij de mensen die langzaam aan binnen kwamen lopen zaten wel erg veel bekende gezichten. Van de circa 35 aanwezigen was er een flink aandeel van mensen die ik in geen tientallen jaren had gezien. Verwondering, verbazing en blijdschap alom! Er is die zondagmiddag verrassend veel bijgepraat!

Kate drie keer op één foto. Ik vermoed dat Moos Roovers deze foto heeft gemaakt.

We kwamen allemaal natuurlijk naar Kleinkunsttheater Holte in Onstwedde voor het optreden van Kate en Moos, en die goede koffie was een niet onbelangrijke bijzaak. Twee keer drie kwartier speelden ze de sterren van de hemel. De materiaalkeuze was geheel anders dan ik destijds van A.G. & Kate was gewend, wat mij betreft een indrukwekkende verandering. Kate schrijft veel eigen werk met ‘de dingen van het leven’ als een soort verbindend thema. Denk aan onderwerpen als vriendschap, verlies, verdriet en vreugde, dat soort thema’s. Het waren songs die ergens over gaan! Ze komt daarmee op een hele mooie en kwetsbare manier erg dichtbij haar publiek; je herkent in elke song wel een bekende emotie of situatie. Niet dat het een ‘heel serieuze’ zondagmiddag was, dat was zeker niet het geval. Ik denk dat het vieren van oude vriendschappen wat mij de rode draad van het optreden was, dat is in elk geval de gedachte die bij mij is blijven hangen, Maar wat vond ik het mooi en herkenbaar dat Kate en Moos op een mooie manier zo dichtbij het publiek kwamen.

En hoe zo’n optreden klinkt? Via haar website heeft Kate drie songs gedeeld, één met banjo, één met mountain dulcimer en één met gitaar. Deze drie songs zijn vrijelijk te beluisteren. Hieronder een korte playlist van deze drie songs. Wil je meer horen, dan zal je toch echt een optreden moeten gaan bijwonen, informatie daarover is op de website van Kate te vinden…

We zijn nu een paar dagen verder en ik ben nog steeds aan het nagenieten. Op dit moment denk ik ‘Harry, waarom heb je je überhaupt zo druk gemaakt? Dat was toch nergens voor nodig?’ Ik had natuurlijk vooraf kunnen bedenken dat het allemaal wel goed zou komen en dat het een mooie zondagmiddag zou gaan worden…

Ik heb een fantastische zondagmiddag gehad. Ik heb met volle teugen genoten van mooie muziek die af en toe best wel dichtbij kwam (ook ik heb een paar keer een traantje weg moeten vegen). Maar muziek gaat ook over verbinding maken. Dat is Kate en Moos deze zondagmiddag voortreffelijk gelukt. En wat was het mooi om na het optreden nog bij te praten met een kop soep en een paar broodjes. Ook wat dat betreft is Kleinkunsttheater Holte in Onstwedde een goede plek om te zijn. De broodjes werden pas gesmeerd op het moment dat je ze bestelde en over de preisoep kan ik maar beter zwijgen, die was werkelijk voortreffelijk!

Ik ben met een enorm tevreden gevoel weer terug naar Groningen gereden. En nu? Plannen maken om een volgend optreden te bezoeken en me daarop alvast te gaan verheugen. Nieuwe plannen en nieuwe kansen en mooie muziek. Da’s een mooi vooruitzicht en geeft een goed gevoel!

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.