Zo in de tweede helft van de tachtiger jaren van de vorige eeuw ging ik wat minder naar de huisconcerten in The Home of Strictly Country in Harpel. Ik denk dat de frequentie van optredens in die periode wat minder werd, maar wat waarschijnlijk ook meespeelde was het feit dat ik in ergens in diezelfde tachtiger jaren die periode verhuisde van Stadskanaal naar Hoogezand (dat was om [1] op mezelf te gaan wonen en [2] om dichter bij m’n toenmalige werk in Foxhol te wonen – ik woonde uiteindelijk net geen 5 kilometer van m’n werk). Eén van de optredens die ik destijds beslist niet wilde missen was een optreden van High Country. Deze band uit Californië aan de Amerikaanse westkust speelde (en speelt nog steeds) een mooie, pure vorm van recht-toe-recht-aan traditionele bluegrass zoals ik die altijd mooi heb gevonden en die ik eerlijk gezegd nog steeds mooi vind.

Since 1968, High Country has earned its place as the West Coast’s premier traditional bluegrass band. Strongly influenced by the classic styles of Bill Monroe, Flatt & Scruggs and the Stanley Brothers, the band’s blend of banjo, mandolin, fiddle, dobro, guitar and bass delivers the upbeat excitement of true bluegrass music. With driving rhythm, skillful picking and soulful singing, High Country brings the energy and experience of six seasoned professionals to this spirited American art form. After four decades of performing, the band remains fresh and exciting, bringing their love of traditional bluegrass music to an ever-widening audience. High Country’s show offers a vital mix of powerful originals and standards, from blues to breakdowns to gospels sung in close harmony. Even the songs and tunes written by band members themselves remain true to the genre, with careful attention paid to the nuances of the bluegrass style. High Country has toured extensively in the United States, and has played many of the major bluegrass festivals, including Bill Monroe’s Bean Blossom Bluegrass Festival, at which they were the first West Coast band ever to be invited to perform. European audiences have been particularly appreciative of the band during tours, which have included performances in England, Scotland, Ireland, Wales, France, Germany, Austria, Switzerland, Holland and Finland. High Country has nine albums to their credit including their latest, ‘Perfect Companions’. Leader/mandolinist, Butch Waller has a recent solo release, ‘Golden Gate Promenade’ on the Rebel label and the Waller Brothers can be heard on their recent brother duet album entitled ‘The Old Photograph’. Bluegrass Unlimited magazine had this to say in review of one of the band’s recordings: ‘They not only have captured the essential spirit of bluegrass, they have succeeded in doing it without being copyists or imitators. Butch Waller and his companions have scored a bulls eye’. Bron: Website van de band High Country.

In 1984 en 1986 waren de mannen van High Country ook al eens in Nederland geweest, en in 1989 dus opnieuw. De eerste keer dat ze in Nederland waren vroeg Rienk Janssen me of ik wilde regelen dat de mannen vanuit Zuid-Duitsland op tijd naar Frankfurt zouden gaan zodat ze het al geboekte vliegtuig terug naar de Verenigde Staten niet zouden missen. Ik realiseer me het nu pas, maar blijkbaar was ik een soort ‘stok achter de deur’. Rienk’s plan werkte uiteindelijk perfect. Ik heb er een overnachting in het Hilton Hotel in Frankfurt aan overgehouden (wat betaald werd uit de opbrengsten van de tournee van High Country). De familie Janssen had de nodige moeite gehad om de financiële balans van de tournee in 1984 rond te krijgen, maar dat weerhield de mannen we niet van om een flink aandeel van ‘hun opbrengst’ uit te geven aan het Hilton Hotel in Frankfurt. Toen ik, eenmaal weer terug in Harpel, het verhaal vertelde was men ‘not amused’ over de gang van zaken. Maar een paar jaar later was de band weer terug in Nederland en vervolgens nog een paar jaar later – in 1989 – waren ze er weer.

Ik neem aan dat het hele verhaal in 1989 tijdens hun 3e tournee in (onder andere) Nederland geen rol meer speelde. Ik herinner me een fantastische avond in The Home of Strictly Country in Harpel met geweldige muziek van een band die nu ik dit schrijf (in maart 2026) nog steeds niet is uitgespeeld…
Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie. Het is ook mogelijk je te abonneren op Birdeyes. Kijk daarvoor op de homepagina van deze site en laat je mailadres achter. Je krijgt dan een berichtje als er een nieuwe post is geplaatst.
Weer een indrukwekkend verhaal Harry! Dat waren mooie tijden. Helaas woonde ik toen in Rotterdam met een hele drukke baan. Ik woon nu vlakbij in de Gemeente Emmen maar ik lees niets meer over zulke mooie concerten nu… Ik blijf hopen…👍👍👍👍
Hoi Kees! Ik ben blij met je compliment, dat sowieso. Ik denk dat het inderdaad een iets andere tijd is geworden dan destijds. Maar ondanks dat zijn er wel mooie dingen te bezoeken hoor. Ik ben onlangs bij een optreden van Kate geweest in Onstwedde (was zeer de moeite waard), en bij een optreden van Eric Andersen bij ons in Groningen (was ook zeer de moeite waard). Ik heb tot en met april nog drie optredens te gaan: nog een keertje naar een optreden van Kate (in IJlst deze keer), en Tim O’Brien en z’n partner bij ons in Groningen en vervolgens Ordinary Elephant (ook in Groningen). De laatste naam was compleet nieuw voor me, maar ik heb wat dingen op YouTube en Spotify beluisterd, en ’t lijkt me behoorlijk interessant te worden. Komt er volgens mij op neer dat we mee moeten zoeken en meer ‘huiswerk’ moeten doen om de leuke dingen te vinden. Plekken zoals we destijds in Harpel hadden zijn er nog wel (denk aan de Amer), maar volgens mij ook minder dan vroeger. En dat recht-toe-recht-aan bluegrass… Da’s sowieso een stuk zeldzamer geworden dan vroeger volgens mij…
Kin hier kört over wezen Harry. Mien neef Henk Nobbe en ik waren hier gain fan van. Tiedens ain van dei eerdere tournee’s besloten mien neef en ik om af te taaien noar de ploatselijke kroeg in Vlagtwedde. Wie trokken het nait dus dei leste tournee niks van mit kregen. Wie bleven thoes mit een LP of cassettebandje mit andere Countrymuziek.
Ik wist dat onze smaken niet een volledige overlap hadden Bert, maar dat High Country niet in het ‘overlapgebied’ zit is nieuw voor mij. Maar dat geeft niet. Ik kan natuurlijk een subtiele poging gaan doen om je alsnog over te halen; maar of me dat gaat lukken is denk ik maar zeer de vraag. Zullen we het maar gewoon bij ‘agree to disagree’ laten deze keer?
Goud idee Harry