Op 1 februari van dit jaar luisterde ik – voor het eerst in een flink aantal jaren – weer naar een optreden van Kate en Moos Roovers (in Kleinkunsttheater Holte in Onstwedde). Ik schreef toen een post (link opent in een nieuw tabblad) over een mooi optreden voor – wat mij betreft – een niet al te groot publiek, een bijeenkomst met een sterk reünie-achtig karakter. Ik was op 1 februari ’26 dusdanig onder de indruk van het optreden in Onstwedde dat ik te kennen gaf dat ik weer van de partij zou zijn als ze weer eens ‘in de buurt’ zouden zijn. Op vrijdag 27 maart ’26 waren Kate en Moos in It Podium in IJlst, en wat mij betreft was dat beslist voldoende dicht in de buurt van Groningen om op weg naar IJlst te gaan.
It Podium in IJlst in een prachtig initiatief. Niet al te groot, maar alles is perfect geregeld. Prima koffie ook trouwens! Het feit dat Kate en Moos in IJlst te beluisteren waren was een initiatief van Dave Tearney. Hij is een van de vrijwilligers en bovendien een oude bekende. Samen met Kees Jansen heb ik meerdere optredens van verschillende artiesten bezocht die allemaal prima door Dave Tearney georganiseerd waren. Hij deed de introductie van Kate en Moos, hij deed de verloting tijdens de pauze en was sowieso makkelijk benaderbaar voor een praatje. Tijdens de verloting vertelde hij aan de zaal over een ontmoeting met Pete Seeger en een andere ontmoeting met Buffy Sainte-Marie. Wat was ik jaloers op de avonturen van die man!

Eerder die vrijdag waren Kate en Moos bij Omrop Fryslân in Leeuwarden geweest om daar opnamen te maken voor het programma Noardewyn live. De omschrijving van het programma is in het Fries, maar voor een Groninger als ik met een beetje moeite goed te begrijpen. Alle woansdeitejûns op telefyzje it muzikale doarpsplein fan Fryslân. Livemuzyk yn de Noardewynstudio. Noardewyn Live: net te missen, net te hâlden! Het programma wordt op 1 april van 19:30 – 20:30 uur door Omrop Fryslân uitgezonden en vervolgens meerdere keren herhaald. Twee songs van Kate en Moos zijn in het programma terug te vinden. Op 3:53 begint de song ‘Another day’ en op 40:44 begint een kort gesprekje met de presentator van het programma gevolgd door de song ‘Heart like a wheel’. Het volledige programma is hier te vinden (link open in een nieuw tabblad). In eerste instantie wilde ik de beide stukjes Kate en Moos uit het programma knippen, maar na er een poosje over nagedacht te hebben heb ik maar besloten een link naar het volledige programma te plaatsten.

Voorafgaand aan het optreden vertelde Kate me dat ze wist dat Eric Holdtman ook zou komen. Eric is de zoon van Bé Holdtman uit Emmen. In de periode dat Joke en Rienk Janssen hun huisconcerten organiseerden in ‘The Home of Strictly Country’ in Harpel was Bé Holdtman één de stamgasten (net als ik trouwens). Ik heb veel foto’s in mijn archief teruggevonden met (een deel van) het achterhoofd van Bé Holdtman op de foto omdat hij altijd een plekje op de eerste rij wist te bemachtigen… Ach, wat heb ik vaak even met Bé Holdtman gekletst en later – toen Bé ook zelf mooie dingen begon te organiseren – heb ik allerlei concerten en festivals waarin hij een belangrijke rol op de achtergrond speelde bezocht. Toen ik iemand binnen zag lopen die in mijn ogen sterk op Bé leek was het ijs in IJlst dan ook snel gebroken. De avond was eigenlijk te kort om alles te bespreken was we de moeite van het bespreken waard vonden. Mooi zijn dat soort ‘toevallige’ ontmoetingen.

Je hebt verschillende soorten publiek. Er is een soort publiek dat houdt van muziek op de achtergrond terwijl vrienden elkaar ontmoeten en uitgebreid aan de klets zijn. Er is echter ook een publiek dat bestaat uit muziekliefhebbers die aandachtig luisteren naar datgene wat er op het podium gebeurt. De luisteraars vormden het grootste deel van het publiek van deze avond. Ik vond dat het goed te merken was dat Kate en Moos goed op dreef waren deze avond.

Mooi dat m’n oude makker Kees Jansen ook in IJlst aanwezig was. Kees schreef in 1996 een prachtige tekst over een fietsvakantie van ons tweeën op de Shetland Eilanden. Deze song maakt ondertussen deel van het repertoire van Kate en Moos uit. Dat vind ik niet erg! Tijdens een deze song ben ik in gedachten weer terug op de Shetland Eilanden… Eigen materiaal van (hoofdzakelijk) Kate werd afgewisseld met een mooie selectie van Canadese songwriters. Denk dan aan bijvoorbeeld Gordon Lightfoot en Kate & Anna McGarrigle. Kate’s eigen materiaal is veelal gebaseerd op eigen ervaringen en belevingen en heeft daardoor iets dat voor veel mensen herkenbaar is. Haar teksten komen daardoor dichtbij. Mooi was een klein stukje uit één van haar aankondigingen. Ze vertelde dat ze niet ging zitten met een pen en een vel papier om een song te schrijven. Nee, in haar geval werd ze ’s nachts wakker van een song in haar hoofd; een song die wenste geschreven te worden… Een soort schrijven uit noodzaak dus (vanuit het standpunt van de song beschreven, maar dat begrijp je wel). Prachtig was een andere aankondiging van ook één van haar eigen songs. Het was een song die ‘een aanvaring met het leven’ als onderwerp had; het soort ‘aanvaringen’ zoals we die allemaal eerlijk gezegd wel kennen op de een of andere manier. Een iets oudere heer in het publiek onderbrak haar op dat moment. Hij had het verhaal van Kate niet helemaal goed verstaan en begreep niet zo goed wat ‘een aanvaring met het leger’ nou eigenlijk inhield. Wat mooi om een publiek te hebben waarmee je zo tijdens het optreden met elkaar in gesprek kan! Al is het maar om een dergelijk klein misverstand uit de wereld te helpen.

Je begrijpt het wel denk ik. Ik heb vrijdagavond 27 maart ’26 behoorlijk zitten genieten. Zowel van het muzikale programma (dat was de eigenlijke reden waarom ik naar IJlste gereden was), maar ook van de ‘bijvangst’ van de avond. Mooie ontmoetingen, mooie gesprekken en dat alles omlijst met prachtige muziek. Helemaal tevreden ben ik ’s avonds weer terug naar Groningen gereden. En of ik te porren ben voor een volgend optreden van Kate en Moos? Ja hoor, als weer ‘ergens in de buurt’ zijn dan ben ik wel weer te porren…

Het je het idee dat je meer wilt weten over de muziek van Kate en Moos, dan is de website van Kate (link opent in een nieuw tabblad) een goed begin. De website biedt veel informatie; er zijn een aantal songs te horen en te zien, en bovendien is er een agenda te vinden zodat je weet wanneer Kate en Moos waar live te beluisteren zijn…


Moi Vogel, Was inderdaad (weer) een heel mooi concert. En het is iedere keer weer een beetje een reünie. Dat er nog maar veel mogen volgen.
In alle opzichten ben ik het met je eens Kees!
Jammer dat ik er nait bie kon wezen. Moar Harry loat mie elke keer weer verboasd stoan hou snel hai een verhoal wait te ploatsen, Weer een prachtige stoaltje vakmanschap. En de komst van Eric Holtman de zeun van Bé Holtman. Bé dei zoveul optreden regelt het in Emmen en omgeving en ontdekker Alabama Country Boys. Bé woar het gezellig mit proaten altied was. Vol van Jim Reeves en The Louvin Brothers. Ach dei mooie olle tied. Woar binnen ze bleven. Gelukkig kinnen we terug kieken met foto’s en verhoalen. Altmoal in stand hollen deur dizze mooie website van Harry onze sterreporter!!
Dankjewel Bert. Ik word er bijna verlegen van…
Dank je voor weer een leuk verhaal over een gezellige belevenis en reünie. Hoe is het eigenlijk met Arend-Geert Buuning? Niets over te vinden op Kate’s website. Hartelijke groeten uit Bad Aussee! Dennis
Ik snap dat je nieuwsgierig bent Dennis (eerlijk gezegd ben ik dat ook wel een beetje). Ik heb een aantal maanden geleden nog eens een brief van hem gehad waar ik niet erg blij van werd (en nu druk ik me voorzichtig uit). Ik denk dat het fysiek redelijk goed met hem gaat; zijn leeftijd in aanmerking genomen. Hij is inmiddels wel 80+ qua leeftijd en heeft ondertussen ook last van een en ander. Dat zijn ook de redenen dat optreden er niet meer in zit. Ach… Als we eens samen een kop koffie zouden drinken zouden we elkaar verhalen kunnen vertellen… Groet uit een zonnig Groningen, Harry.