Het was een jaarlijkse traditie geworden om met z’n allen (Rienk Janssen, Bé Volders, en Harry Vogel) naar Neusüdende af te reizen om daar het jaarlijkse Country Music Festival. In de praktijk betekende het meestal dat we het gezelliger vonden om met elkaar op te trekken gedurende zo’n weekend dan naar de muziek te luisteren. Doorgaans was het publiek rumoerig, er werd veel Bier gedronken en er werden veel Bratwürsten gegeten (dat laatste had je trouwens iets minder last van). Al met al was het leuk om elkaar te ontmoeten, de platenstalletjes door te snuisteren, en af en toe ook naar de muziek te luisteren.

In 1983 waren we in de bijzondere omstandigheid dat allerlei artiesten van faam onder de vlag van Strictly Country naar Europa af waren gereisd. We hebben het dan (natuurlijk) over Peter Rowan, over Jody Stecher, en over Bob Paisley & The Southern Grass. Peter Rowan werd begeleid door een Europese band; de Franse bluegrassband Tansatlantic Bluegrass onder leiding van Christian Seguret. In 1983 hebben we dan ook meer naar muziek geluisterd dan in de andere jaren dat we in Neusüdende waren, we hadden natuurlijk al eerder naar deze mannen kunnen luisteren op verschillende plekken in Nederland, maar je kan toch niet echt te veel luisteren naar een dergelijke line-up. Toch?

Dat neemt niet weg dat we dit jaar natuurlijk ook ons deel van de Bier und Bratwürsten hebben genuttigd. ‘When in Rome, do as the Romans’ zullen we maar zeggen. Ik was ondertussen al lang weer vergeten dat we in 1983 überhaupt in Neusüdende waren geweest, maar nu ik de foto’s weer heb bekeken, kan ik me voorstellen dat het beslist geen slecht festival is geweest. Achteraf gezien ben ik blij dat ik het allemaal mee heb gemaakt…