Lineup: The Bailes Brothers; Benny & Vallie Cain; Jerrycan; A.G. & Kate; The Country Trash, Egbert Meyers

A.G. & Kate en Rienk Janssen bundelden hun krachten wel vaker, maar in 1982 leverde ons deze krachtenbundeling twee erg mooie festivals op. Het eerste werd gehouden in het prachtige openluchttheater in de bossen bij Diever – de plek waar al meerdere generaties achtereen jaarlijks een mooie bewerking van één van de stukken van William Shakespeare opgevoerd wordt met lokale acteurs… Op deze inspirerende plek vond het 1e Strictly Country Festival plaats. Het programma voor deze dag beloofde veel goeds. A.G. & Kate hadden The Bailes Brothers bereid gevonden naar Europa te komen; Rienk Janssen had Benny & Vallie Cain bereid gevonden hetzelfde te doen. Twee Amerikaanse acts van naam aangevuld met A.G. & Kate, Jerrycan en Egbert Meijers en The Country Trash. Het beloofde een prachtige dag te worden! The Bailes Brothers hadden al diverse keren in The Grand Ole Opry in Nashville gespeeld en hadden een behoorlijk grote reputatie – Benny en Vallie Cain waren gerenommeerde namen in de bluegrass muziek en hadden ook een behoorlijke repuatatie… De verwachtingen waren hoog…

Klik hier om meer over The Bailes Brothers te lezen. Bron:
Kyle Bailes (1915-1996) – Johnnie Bailes (1918-1989) – Walter Bailes (1920-2000) – Homer Bailes (1922-2013). In 1944, the Bailes Brothers had the distinction of being the first West Virginia act to become regulars on the Grand Ole Opry. Prior to that, Johnnie and Red Sovine had played under the name of ‘Smiley and Red, the Singing Sailors’ and, in 1939, Johnnie formed the Happy Valley Folks, which included Skeets Williamson, his sister LaVerne (who later became famous as Molly O’Day) and Little Jimmie Dickens (who was billed as the Singing Midget). During that time, the brothers worked in various combinations on West Virginia radio stations, notably WSAZ in Huntington but also in Charleston, Bluefield, Beckley and Parkersburg. In 1944, they traveled to WSM after being recommended by Roy Acuff whose company Acuff-Rose would publish their many original songs. In 1945, Johnnie and Walter began recording for Columbia where they recorded songs including ‘Dust on the Bible’, ‘I Want to Be Loved (But Only By You)’, ‘I’ve Got My One Way Ticket to the Sky’ and ‘Give Mother My Crown’ (also recorded by Flatt & Scruggs) as well as the World War II classics ‘Searching for a Soldier’s Grave’ and ‘Down Where the River Bends’. Over the next few years the Bailes Brothers recorded additional numbers for Columbia and also the King label. In 1946, they relocated to KWKH in Shreveport, Louisiana, where, along with Hank Williams, they became charter performers on the legendary Louisiana Hayride in 1948. By the latter part of 1949, the act had broken up but various Bailes Brothers combinations continued to play together well into the late 1980s. In 1977, they recorded an LP which featured all four brothers and an older half-sister Minnie. At one time or another Johnnie, Walter, and Homer all made solo recordings as well. In June 8, 1983, the Bailes Brothers were inducted into The Walkway of Stars of the Country Music Hall of Fame and Museum, in Nashville, Tennessee. Johnnie, Walter and Kyle attended the installation ceremony and reception. In 2002, Bear Family Records in Germany reissued all of the group’s Columbia material. Some of Johnnie and Homer’s transcriptions from KWKH are available on compact disc as well.

Klik hier om meer over Benny & Vallie Cain te lezen. Bron:
Benny and Vallie Cain were a traditionally oriented husband and wife harmony duet. While they never ascended to the high ranks of fame in the Bluegrass field, the couple deserves considerable credit for helping to popularize the music in the nation’s capital. Their pleasing, but somewhat atypical, harmony blend adds a touch of uniqueness to their vocal sound. At the age of 3, Benny Cain moved with his parents to Berkeley Springs, West Virginia and began playing harmonica at the age of 8. Later, he began to play a little guitar and banjo, but eventually settled on the mandolin. In August 1942, young Cain joined the U.S. Navy and served four years as a gunnery officer in both Europe and the Pacific. After his discharge, Benny went to work for the U.S. Treasury in the Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms. He remained in the civil service until his retirement in 1985, only pursuing music as a part time avocation. Vallie Cave’s family had moved to Berkeley Springs about 1934. In 1947, Benny met Vallie and within a few months, they had organized a band, the Country Cousins and obtained a weekly radio program at WINC Winchester, Virginia. The couple married in July 1950 and moved to Washington, D.C. While Benny kept his day job, the Cains maintained a heavy schedule of restaurant and club appearances on weeknights and often worked at parks and carnivals on weekends. The year that they married, the Cains switched from a Country to a Bluegrass instrumental format that blended well with their vocal harmony. Over the next quarter century, many well-known Bluegrass musicians worked as members of their band, the Country Clan, including Bill Emerson, Don Bryant, Johnny Whisnant, Don Stover, Scott Stoneman, Pete Kuykendall, Roni Stoneman, Don Mulkey, Tom Gray and their son, Paul Cain. The Cains made their first recording, a single on the Adelphi label, in 1956. In 1962, they affiliated with Rebel Records, releasing three singles in the next two years. Ten additional cuts appeared on the four-album set Bluegrass Spectacular, which contained a total of 70 songs and tunes, 13 by Benny and Vallie. In 1968, they did their debut album for Rebel simply titled Benny And Vallie Cain And The Country Clan. Six years later, they followed with More Of Benny And Vallie Cain, assisted by Bill Poffinbarger on fiddle and Billy Wheeler on banjo. In the 1970s, Benny and Vallie continued their regular work at restaurants and clubs, albeit less frequently than in the two previous decades. They also worked some Bluegrass festivals. In 1982, they did a tour of Europe performing their music and in 1985, Benny retired from his position with the federal government. Over the years, Benny gained a considerable reputation as an authority on stringed instruments and also as a song collector. In 1990, Benny suffered a mild heart attack, but subsequently recovered. Benny and Vallie Cain resided in Falls Church, Virginia and were still playing an occasional weekend show date, until Vallie died in the spring of 1993. Benny died five years later on November 8, 1998.

Het was die zaterdag een prachtige zonnige dag. Ik was de dag van tevoren al naar Harpel gegaan, want Joke had bedacht dat er ook lunchpakketjes voor alle artiesten en medewerk(st)ers gemaakt moesten worden. Dat was een goede gedachte, maar ook héél veel werk om in je eentje voor elkaar te krijgen. Eenmaal in Diever aangekomen was het daar al een drukte van belang. Zowel Joke’s moeder als Rienk’s moeder hadden zich op één van de voorste rijen geïnstalleerd, zodat ze niets hoefden te missen. De sfeer was goed, alle muzikanten hadden veel zin in deze dag. Ik heb genoten van alle optredens die dag. Het optreden van The Bailes Brothers vond ik gedenkwaardig! Wat een vuur, wat een drive… Twee broers (Walter en Kyle Bailes), Ernest Ferguson en Leroy Troy Boswell waren een kwartet om rekening mee te houden. Het grappige is dat Leroy Troy Boswell tegenwoordig ook weer in de Grand Ole Opry speelt. Mooie comedy, mooie zangpartijen, prachtige gospelsongs, en dan de presentatie van Walter… Een paar van zijn uitspraken en streken zijn me bijgebleven: ‘I’m on a seafood diet – when I see food, I eat it’… Of de ‘free tickets’ die hij te pas en te onpas uitdeelde…

Bennny en Vallie Cain hadden hun zoon Paul meegenomen en een fiddler waarvan ik de naam niet meer zo goed weet. Ze deden een mooie set, maar op de een of andere manier maakten ze niet helemaal de indruk die ik van te voren verwachtte dat ze zouden maken. Met andere woorden, mijn verwachtingen waren iets hoger dan de indruk die ze op me achter lieten. Niettemin was het mooie stevige bluegrass, maar The Bailes Brothers maakten toch iets meer indruk op me. A.G. & Kate, Jerrycan, The Country Trash en Egbert Meyers waren geweldig. We hadden een prachtige dag gehad, met muziek tot het ’s avonds donker werd. Wat een dag!

Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie.