A.G. & Kate en Lonnie Glosson in de NH-Kerk in Losdorp (november ’85)

Het optreden waar deze post over gaat vond plaats in Losdorp

Op de bovenste verdieping van ons huis is de ‘muziekkamer’. Dat is de plek waar mijn LP/CD-verzameling terecht is gekomen nadat P en ik in 2008 trouwden. Boven mijn platenspeler (een mooie brandweerauto-rode Engelse Revolver) hangen verschillende foto’s van een aantal artiesten die grote indruk op mij hebben achtergelaten. Zo hangt er bijvoorbeeld een foto van mij en Townes Van Zandt en ook een mooie foto van Allan Taylor. Maar er hangt er sinds jaar en dag ook een gesigneerde foto van Lonnie Glosson bij. Omdat ik probeer de foto’s van de countrymuziek-optredens waar ik indertijd bij ben geweest op een min of meer chronologische volgorde te posten ben ik blij dat er nu een optreden met Lonnie Glosson aan de beurt is. Het werd dus tijd om de foto in kwestie voor het eerst sinds 1995 maar eens uit het lijstje te halen. Ik was helemaal verbaasd dat Lonnie op z’n 87e nog iets op de achterkant van de foto had geschreven.

Dear Harry, I appreciate your thinking of me. You had such a beautiful card. I appreciate it. Sincerely, Lonnie Glosson, 1995. Playing last show for 1995. Onleesbaar, TX, USA. Merry Christmas, Happy New Year.

A.G. & Kate hebben jarenlang veel moeite gedaan om legendarische namen uit de countrymuziek naar Nederland te halen. Af en toe zaten we naar oudere mensen te luisteren waar we toentertijd nog nooit van gehoord hadden. Vrijwel altijd vonden we dat we een fantastische avond gehad hadden met de mensen die ze (lees A.G. & Kate) weer overgehaald hadden naar Nederland te komen. Talloze keren heb ik dit gegeven al aangehaald in deze blog, maar ik doe het nog maar een keer. Zonder de bemoeienis van de A.G. & Kate waren al deze mensen waarschijnlijk onbekende namen voor mij gebleven.

Ik had de publiciteit voor dit optreden redelijk op de rit. Via Delpher vond ik deze drie stukjes uit het Nieuwsblad van het Noorden.

Het zal duidelijk zijn dat het optreden van Lonnie Glosson in Losdorp grote indruk op mij heeft achtergelaten. Hij was een legendarische mondharmonicaspeler uit de begindagen van de countrymuziek. Los daarvan was hij een nieuwsgierige man die graag contact met mensen maakte. Het is niet zo verwonderlijk dus dat hij en ik 10 jaar na het bewuste optreden nog steeds kerstkaarten uitwisselden. Ik had zelf het optreden in Losdorp georganiseerd. Sinds 2014 is deze kerk in beheer bij de Stichting Oude Groninger Kerken (SOGK). In 1985 zal ik waarschijnlijk contact gehad hebben met iemand van de kerkelijke gemeente in Losdorp. Meerdere keren hebben A.G. & Kate in deze kerk opgetreden, één keer met Lonnie Glosson…

Oude anzichtkaart van de Johanneskerk in Losdorp

Informatie over de Johanneskerk in Losdorp
De Johanneskerk van Losdorp is in de 13e eeuw gebouwd, getuige de kloostermoppen die bij de bouw zijn gebruikt. De kerk staat centraal op het kerkhof op een, met een gracht omringde radiale wierde (radiale wierden behoren tot de oudste wierden). De kerk heeft waarschijnlijk een houten voorganger gehad. Tot 1795 was Losdorp een deel van (de) Vierburen (vóór 1795 werd onder Vierburen het gebied van de dorpen Godlinze, Losdorp, Bierum en Spijk verstaan. Dit gebied vormde één rechtstoel en één waterstaatkundig verband, namelijk het Dijkrecht van de Vierburen). Tot 1850 behield Losdorp zijn radiale wierdestructuur met boerderijen rondom, die met de achterkant naar de wierde stonden. Daarna volgde de afgraving van een groot deel van de wierde. Op de afgegraven plekken werd niet meer gebouwd en het dorp breidde zich daarop verder uit met lintbebouwing. De wierde is in 2003 weer op oorspronkelijke hoogte gebracht. In de 18e eeuw werd de kerk grondig vernieuwd of herbouwd: een gedenksteen in de westgevel boven de deur vertelt ons, dat de kerk in 1775 zowel vanbinnen als van buiten is gerestaureerd en van grote rondboogvensters is voorzien. Merkwaardig dat het jaartal boven de ingang 1776 is! De vrijstaande toren voor de kerk is deze verbonden door een tussengeleding waarin ramen zitten. Hoewel voor de herbouw grotendeels gebruik werd gemaakt van oud materiaal is het oorspronkelijke karakter grotendeels verdwenen. Een gedenksteen aan de westkantkant van de toren boven de ingang herinnert hieraan. De kerk is een eenvoudige zaalkerk met een recht gesloten koor. In de muur van het koor zijn verschillende maten baksteen te herkennen. De lisenen aan de buitenkant doen vermoeden dat de kerk ooit in drie traveeën was opgedeeld. De plaatsing van de ramen valt op: alleen het middelste raam is centraal geplaatst. Dit roept de volgende vraag op: is de kerk bij de herbouw in 1775 verlengd in zowel oostelijke als westelijke richting? Ook het metselwerk aan de zuidkant oost roept vragen op. De lisenen op de oosthoeken bv. zijn dunner dan de muur van het koor. En wat is de functie van de laaggeplaatste muurankers aan de noord- en zuidzijde oost? Volgens gedenkstenen in de zuidmuur van de toren is deze in 1662 vernieuwd onder aanvoering van de toenmalige unicus collator, Bernhart Entens. Het originele bouwjaar van de toren is niet meer te achterhalen. In 1848 werd de toren verhoogd, aldus een gedenksteen aan de noordkant van de toren. In het verhoogde deel, te herkennen aan een andere maat baksteen, heeft men galmgaten met spitse bogen aangebracht. Deze detoneren met de lagere rondboogvensters. Het geheel wordt bekroond met een houten, opengewerkte spits. In de toren hangen twee klokken: een van T. Goossens uit 1709 en een nieuw exemplaar ter vervanging van een gescheurde klok uit 1538. Het mechanische torenuurwerk is van smeedijzer en komt uit de eerste helft van de 17e eeuw. De kerk is gedekt met een houten tongewelf opgaand boven een ver uitkragende kooflijst. Het interieur van de kerk is nog volledig uit 1775, op het orgel na, dat in 1830 werd gebouwd door N.A. Lohman & Zn. te Groningen. Het was een orgel met twee klavieren en een aangehangen pedaal. In 1922 werd het door Bakker en Timmenga in belangrijke mate vernieuwd: het werd teruggebracht tot een orgel met één klavier en een aangehangen pedaal. Verder bezit de kerk een rijk gesneden preekstoel met (een nogal overmaats) klankbord en trap in Louis Quinze stijl, een doophek met gesneden lezenaar en een avondmaalstafel.

Van links naar rechts: Janny Scheeringa; Kate; A.G.; de koster van de kerk; Karst Scheeringa; Lonnie Glosson.

Tony Russell's in-memoriam toen Lonnie Glosson in 2001 overleed:
Lonnie Glosson: Virtuoso player of country-style harmonica. The popularity of the harmonica among American folk, blues and country musicians owes much to pioneers like Lonnie Glosson, who has died aged 93. There were recordings and broadcasts spread across seven decades; and Glosson sold harmonicas and instruction books to hundreds of thousands of mail-order customers, through radio shows with his fellow harmonica-player Wayne Raney, syndicated all over North America. Many years later, in the BBC television documentary series the Friendly Invasion, the two men re-enacted the show, though with a slight adjustment of pitch. ‘Neighbors, we’re going to be demonstrating the talking harmonica and telling you how you too can have one just exactly like the ones your old friends Lonnie Glosson and Wayne Raney plays. For this entire deal, the talking harmonica and the play-by-ear instructions, just send your name and address and $3.98 to BBC Television network, London, England’. Born in Judsonia, Arkansas, Glosson learned to play the harmonica, or ‘French harp’ as it was then called, from his mother Cora. Moving to St. Louis in 1925, he interspersed bricklaying with appearances on station KMOX, graduating in 1930 to the Midwest’s most popular country music showcase, the National Barn Dance on WLS, Chicago. In 1932 he made his first record, coupling the two impressionist performances that are fundamental to rural harmonica-playing, a mock foxhunt and a train imitation. He would recreate the sounds of hounds, horns, train-whistles and airbrakes over the next 50 years, adding what became his best-known piece, ‘I Want My Mama’, an impression of a plaintive child. In the 1940s Glosson worked on Kentucky’s Renfro Valley Barn Dance and Nashville’s Grand Ole Opry before teaming up with Raney, a fellow Arkansawyer 13 years his junior: their joint composition ‘Why Don’t You Haul Off And Love Me’, inspired by a remark made by Glosson’s infant daughter Mary, was a hit for Raney in 1949, vying for top place in the country charts with Hank Williams’s ‘Lovesick Blues’. The duet split up about 1956, and Glosson went back on the road, mostly playing in schools, where he would give a program of country and gospel songs. He is survived by his companion, Marcella Pry, six children and many grandchildren. Lonnie Glosson, country musician, born February 14, 1908; died March 2, 2001. Tony Russell

Deze diashow vereist JavaScript.

Delen:

Comments

comments

Harry Vogel

Ik ben voornamelijk geïnteresseerd in traditionele folk- en countrymuziek, Groninger (cultuur)geschiedenis, en allerlei buitengebeuren. Vroeger trok ik er vaak op uit om meerdaagse fietstochten te maken, tegenwoordig fiets ik meer in de omgeving van de stad Groningen. In de jaren 80 van de vorige eeuw begon ik foto's te maken van de (huis)concerten die ik bezocht. Recent heb ik al mijn oude negatieven gedigitaliseerd. Deze website kwam tot stand vanuit de wens iets met de recent gedigitaliseerde negatieven te doen...

Geef een reactie