Rienk luistert….

Traditioneel was de 2e Pinksterdag het jaarlijkse moment dat het Countryfestival in Neusüdende georganiseerd werd. Verscheidene keren ben ik met Rienk Janssen mee naar Duitsland geweest om dit tweedaagse festival mee te kunnen maken. Rienk had dan vaak artiesten naar Europa gehaald die op dit festival een deel van hun onkosten terug zouden kunnen verdienen. De eerste paar keren dat ik mee naar Duitsland ging voor dit festival was ik enorm onder de indruk van de grootschaligheid van het hele gebeuren. Naar verloop van een paar jaar minderde mijn enthousiasme en raakte ik wat uitgekeken op de herrie en de eindeloze hoeveelheden Bier und Bratwurst die op dit soort dagen voorbij kwamen…

Norris en z’n zoontje

Meestal hielp ik mee als sjouwer. Rienk had dan een kraampje met grote hoeveelheden LP’s en zo’n festival met veel publiek was een prima gelegenheid om een en ander te verkopen. Bovendien was hij doorgaans niet de enige aanbieder. Even bij de verschillende concullega’s kijken was natuurlijk ook altijd leuk. Voor dat soort gevallen ging ik dan mee. Riek’s platenstand bleef dan bemand terwijl hij even aan de sjouw was en de hele handel hoefde niet weer compleet opgeborgen te worden. Ik mocht dan een paar LP’s uitzoeken als werkloon en zo was iedereen weer tevreden. Qua muziek heb ik altijd een voorkeur voor de Amerikaanse- en Nederlandse countryartiesten gehad. Je had Duitse bands zoals bijvoorbeeld The Emsland Hillbillies die min of meer vaste gasten op dit soort festivals waren, maar ik liep er niet zo warm voor…

Blijkbaar heb ik alleen foto’s gemaakt van The Emsland Hillbillies (kopfoto van deze post), Norris en A.G. & Kate. De muziek van A.G. & Kate (deze foto) en die van Norris heb ik altijd al veel beter te genieten gevonden als die van The Emsland Hillbillies.

Bij mij dient de muziek om naar te luisteren en minder als een soort muzikaal behang, dit in tegenstelling tot mijn ervaringen in Neusüdende. Zeker op festivals zoals die in Neusüdende vond ik het bierdrinkende en bratwurst etende publiek na verloop van jaren een beetje vervelend worden. Ik constateerde dat het steeds moeilijker werd om naar de muziek te luisteren en ging dan ook alleen maar mee om mee te helpen en misschien zelf een paar mooie LP’s op de kop te tikken…