Sally Van Meter en Johannes Bodingius

We hadden op het Autumn Leaf Festival in de Muzeval in Emmen (ook in oktober ’86) al een voorproefje gehad van de Good Ol’ Persons, maar ‘the proof of the pudding’ was natuurlijk een optreden in Joke & Rienk Janssen’s woonkamer in Harpel. Af en toe hoorde je ook wel eens van artiesten dat zelfs in de Verenigde Staten regelmatig verhalen verteld werden over het luisterpubliek dat naar de optredens in Harpel kwam. Het scheen dat het voor hen een apart fenomeen was dat in Harpel een publiek naar optredens kwam luisteren omwille van het luisteren naar een optreden (oftewel; ze kwamen puur voor de muziek).

Blijkbaar was dit zo’n bijzonder gegeven dat bluegrassbands in de Verenigde Staten elkaar dit soort verhalen vertelden. Ze hadden dan in Harpel echt een bijzonder publiek meegemaakt. Vaak hoorde je verhalen van artiesten dat mensen alleen naar optredens gingen voor elkaars gezelligheid en de muziek diende dan als een soort rumoer op de achtergrond. Maar in Harpel was dat anders. Nu – ongeveer 35 jaar later – zit ik nog steeds op dezelfde manier in elkaar en ga ik af en toe naar optredens toe om van de muziek te genieten.

Veel mensen zullen het nog wel weten. Boven de toegangsdeur naar de woonkamer (nu achter de bassist) zat een luik. Dat was de plek waar alle klapstoeltjes werden bewaard. Die werden na een huisconcert daar weer netjes opgeborgen en voorafgaand aan een volgend huisconcert weer tevoorschijn gehaald.

Een bluegrassband rondom Johannes Bodingius (ik weet de naam niet meer helaas; een van de lezers misschien wel?) deed het voorprogramma. Johannes was altijd al (en is nog steeds) een doorgewinterde muzikant en is goed in staat een mooi programma neer te zetten. De Good Ol’ Persons ontstonden aan het begin van de tachtiger jaren rondom Kathy Kallick (op gitaar), John Reischman (op mandoline), Sally Van Meter (op dobro), fiddler Paul Shelasky, en bassiste Bethany Raine. We kunnen er heel veel woorden aan wijden, maar ook dit optreden in Harpel was weer bijzonder.