Soms kom je een serie foto’s tegen in je archief waar je nu – ruim 35 jaar later – nog steeds met verwondering naar kijkt. Deze ervaring had ik een paar dagen geleden toen ik in de gaten kreeg dat de foto’s van jet 1e Autumn Leaf festival in De Muzeval in Emmen ‘aan de beurt’ waren om op Birdeyes geplaatst te worden. Bé Holtman was toentertijd de verantwoordelijke man die het waagde z’n nek uit te steken en het risico aan te gaan. Hij organiseerde een herfstfestival met een reeks van (nu nog steeds) iconische namen.
Grote namen zoals Kenneth ‘Kenny’ Clayton Baker, de man die ruim 20 jaar lang de fiddler was in Bill Monroe’s Bluegrass Boys… Uiteindelijk werd Kenny Baker de persoon met de langste staat van diens in Bill Monroe’s band. En dan een naam als Burkett Howard ‘Josh’ Graves, de man die de dobro introduceerde in de bluegrass muziek toen hij (heel lang geleden) deel ging uitmaken van Lester Flatt, Earl Scrugs en hun Foggy Mountain Boys. Josh Graves was daarmee de voorloper en de directe inspiratie voor mensen als bijvoorbeeld Jerry Douglas en Mike Auldridge. Ik vond het twee geweldenaren! Als u wilt weten hoe het klonk, dan kan dat. Iets verderop in deze post heb ik een filmpje van YouTube geplakt. Wat dacht u trouwens van The Good Ol’ Persons? Ook een geweldige band! Last – but not least – was de Friese band Kalis ook van de partij. Dat allemaal achtereenvolgend op één en hetzelfde podium… Een heel festival lang genieten! Kon minder Bé…
Natuurlijk had Bé Holtman vaker dingen georganiseerd. Hij was zo lang als ik hem kende een groot liefhebber van traditionele country- en bluegrassmuziek en wist bovendien hoe je iets moest organiseren. Daarnaast had hij een groot sociaal netwerk om zijn festival onder de aandacht te brengen. Voor mij waren de optredens van Kenny Baker en Josh Graves erg belangrijk en omdat het een mogelijkheid was om zo dicht mogelijk bij de muziek van zowel Bill Monroe als de muziek van Lester Flatt & Earl Scruggs te komen. De Nederlandse band Groundspeed (uit Kampen) fungeerde als begeleiding van deze beide iconen… Los daarvan waren er ook nog optredens van de Friese folkband Kalis, van Relaxation en van de bluegrassband Hot Grass. Genoeg om naar te luisteren en van te genieten dus. Op Delpher vond ik een knipseltje uit het AD waarin het festival aangekondigd wordt (zie hiernaast). Ik heb het al vaker geschreven op deze site, maar wat hebben we destijds toch bijzondere dingen meegemaakt…
Onderaan de post is een blokje waar u een reactie achter kunt laten. Ik stel dat zeer op prijs! U wordt gevraagd om een mailadres. Dit mailadres wordt niet gepubliceerd, maar stelt mij – als beheerder van deze site – in staat om te reageren op uw reactie.
Kenny Baker en Josh Graves zijn nog bij ons thuis geweest omdat mijn moeder een bandlid van Groundspeed was. Ik besefte indertijd niet hoe speciaal dat was.
Maar dat zijn mooie herinneringen Nanda!
Funny moment. I was helping Pieter Groenveld with the soundcheck and so on that day. I had been watching Baker & Josh at an empty bar in the lower level. It looked like they were in several conversations with a bartender who was setting-up the bar for the evening. I saw Josh throw his hands up in a frustrating manner. I also recognized a familiar thing – Baker’s ears were bright red. That always happened when he was angry. Baker saw me and motioned for me to come down. I went to see what was going on. Josh called me over and he was really pissed-off. Baker asked if I could help them out with the bartender who refused to serve them a beer. Josh said, ‘All we want is a %#$&* beer. He keeps telling me ‘bourbon’… I don’t want no damn bourbon, we want some beer’. As it turned out, the bartender was trying to explain they needed a coupon for beer. They didn’t know the Dutch word was ‘bierbon’. I gave them the bierbon they needed. They ultimately had several beers and were ’tuned up’ for their soundcheck! All was well in the end.
If I close my eyes I can see those two men in front of me… I would have done the same thing as you I imagine (if I had known)… The whole story makes me smile though…