Ik weet dat Bill Monroe en z’n Bluegrass Boys een keer in Nederland zijn geweest voor een aantal optredens. Helaas was dat voordat ik geïnteresseerd raakte in country- en bluegrassmuziek, dus ik heb het optreden (de optredens) van Bill Monroe destijds gemist. ‘How sad, too bad, never mind’ zeiden we dan vroeger. Dit specifieke optreden in het huis van Joke & Rienk Janssen is hoe dicht ik ooit bij Bill Monroe ben gekomen zullen we maar zeggen. Het zou de tweede keer worden dat ik Kenny Baker en Josh Graves zou horen spelen en ik verheugde mij er enorm op.

De toentertijd erg bekende Nederlandse bluegrassband Groundspeed (uit Kampen en iets wijdere omgeving) was ook nu weer de begeleidingsband van de beide Amerikaanse grootheden. De presentatie van de avond was in handen van Jan Roelofs, daarmee in goede handen. Het was voor Jan geen enkel probleem om met allerlei verhalen en allerlei songs mensen te amuseren. Voorafgaand aan het optreden hadden we met elkaar heerlijk gegeten (Joke hield van koken en vond het geweldig om een maaltijd voor een grotere groep te verzorgen). Doorgaans kostte een dergelijke maaltijd voorafgaand aan een optreden meer tijd dan van tevoren was ingeschat, maar mijn herinneringen zijn vooral dat ik het er fijn vond om mee te maken.

Over de loop van een aantal jaren heb ik een scala aan artiesten in Harpel op zien/horen treden. Er was altijd een schrift waarin genoteerd werd wie aanwezig was geweest bij welk optreden en waarin je je gegevens kon achterlaten. Dat schrift diende dan als basis om mensen voor een volgend optreden uit te nodigen. Maar je kon natuurlijk ook een lijst maken met namen en hoeveel optredens ze hadden meegemaakt. Ik heb langere tijd in de bovenste regionen van die specifieke lijst gestaan. Wat een wonder als je bedenkt waar we naar konden luisteren en waarmee we aan tafel hebben zitten eten… Verbazingwekkend!