Far have we travelled, much have we seen…

Ongeveer in het midden van de foto, op een kleine landtong, de böd (het huisje) waar we de eerste week van onze tijd op de Shetland Eilanden verbleven…

In de zomer van 1995 hadden we nauwelijks in de gaten wat we overhoop hadden gehaald met onze fietstocht naar Shetland. Toen we na een week fietsen in Aberdeen op de boot stapten hadden we er eigenlijk al een complete fietsvakantie opzitten, maar voor ons gevoel moest de eigenlijke vakantie nog beginnen. We kwamen er na aankomst in Lerwick vrij snel achter dat ze in Shetland böds hebben (tegenwoordig hebben ze die nog steeds). In plaats van in onze tentjes te kamperen besloten we vlot dat we het wel fijn zouden vinden in ‘echte’ huizen te slapen. We boekten er gelijk een hele serie verspreid over de verschillende eilanden.

Voorafgaand aan onze tocht naar Shetland had ik een aantal dingen op mijn lijstje staan; zo wilde ik héél graag ‘puffins’ (papegaaiduikers) in het echie zien en ik wilde een goede indruk hebben van de weidsheid en de verlatenheid van deze eilandengroep. In dit tweede deel van het verslag komen de papegaaiduikers sowieso aan bod. We maakten een dagtrip naar het eiland Noss en konden qua papegaaiduikers ons hart ophalen. Nu zijn we 23 jaar verder, maar ik zie ons daar volledig verbijsterd rond lopen en de ene na de andere foto van deze relatief tamme vogeltjes maken. En ja… De verlatenheid van de Shetland Eilanden. We konden er een hele dag fietsen zonder mensen tegen te komen. We maakten op sommige dagen alle vier de seizoenen mee, en ik weet me te herinneren dat op één plek (in Kergord langs The Weisdale Voe) een klein groepje bomen stond. Ze noemden dat ‘the plantation’, want verder zijn er amper bomen op de eilanden te vinden… De ‘kopfoto’ bij dit tweede deel van het verhaal komt van Internet en is een foto van een Voe ergens in het midden van Shetland. Een Voe is de Shetlandse benaming van een soort kleine fjord…

Papegaaiduikers te kust en te keur…