Kaart gevonden op Beeldbank Groningen. De doolhof is ingetekend op deze kaart. We weten dat de firma Copijn & Zn in 1923 een ontwerp tekende voor een doolhof bij de Menkemaborg. In 2010 is de doolhof opnieuw aangelegd waarbij de plataan in het midden is blijven staan.

Na ons bezoekje aan Aduarderzijl, en onze wandeling bij Ewsum hadden we nog wat tijd over. Onze verwachting was dat de tuinen rondom de Menkemaborg waarschijnlijk wel open zouden zijn. Zonder dat we dat geverifieerd hadden reden we naar Uithuizen en kwamen er ter plekke erachter dat we € 6,- per persoon moesten betalen om de tuin te bekijken. Allebei lichtelijk geïrriteerd door de hoogte van het bedrag betaalden we onze kaartjes. Natuurlijk moet een dergelijke historische tuin ook goed onderhouden moet worden en dat het goed is dat daar ook voldoende inkomsten tegenover staan. Maar ik wist echter niet beter dat – gebaseerd op ervaringen uit mijn kinderjaren – de tuin vrij toegankelijk was. M’n kinderjaren liggen blijkbaar al (te) lang in het verleden…

De perenberceau of -tunnel bestaat uit ongeveer 20 verschillende soorten peren. Mooie oude verweerde takken…

Een interessant stukje tekst vond ik in het foldertje dat we bij onze toegangskaartjes kregen: ‘Over de inrichting van de tuin is tot omstreeks 1700 niet zo veel bekend. Wanneer Mello Alberda het landgoed in 1682 koopt is in de koopakte slechts sprake van ‘grachten en tuinen’. De Menkemaborg wordt door Mello’s zoon Unico Allard, die in 1701 trouwde met Everdina Cornera van Berum, ingrijpend verbouwd. De architect van deze verbouwing, Allert Meijer, is waarschijnlijk ook de maker van een tuinplan, want dat was gebruikelijk in die tijd. Deze tuintekening is gebruikt voor de reconstructie van een deel van de tuin. Kenmerkend is de heldere, overzichtelijke en symmetrische indeling met een hoofdas en een dwars as waarbij het snijpunt in het midden van de eigenlijke borg ligt. De mens beheerst de natuur en de heggen en bomen worden in strakke en ook sierlijke vormen geschoren. De barokke tuinaanleg was overgenomen van diverse Franse voorbeelden, waaronder de tuinen van Versailles, het paleis van Lodewijk de XIV-de’.

Tijdens onze wandeling door de tuinen merkten we dat het tegen het einde van de middag begon te lopen. Het mooie zonnetje van eerder in de middag maakte plaats voor wat wolkenluchten (mooi voor foto’s trouwens), en het begon wat af te koelen. We volgden de voorgestelde route uit het foldertje en konden een aantal mooie foto’s maken. Als klein ventje ben ik meerdere keren in de doolhof geweest. Nu was de doolhof was vanwege Corona-maatregelen niet toegankelijk, maar desondanks hebben we het uitstekend naar onze zin gehad.